De volle agenda

Als je een afspraak met iemand wilt maken, komt het maar al te vaak voor dat diegene eerst zijn neus in de agenda moet steken. Vervolgens komen er allerlei verontschuldigingen en tot slot wordt er een afspraak gemaakt die nog even op zich laat wachten. Want ja, die ander is druk.

Ik deed daar zelf ook heel lang aan mee. Op werkdagen sloop mijn agenda vol. Even een praatje maken met iemand was er eigenlijk niet meer bij. Voor werkdagen vond ik dat nog enigszins acceptabel.

Er is ook thuis. Ik ken mensen die minstens vier of vijf avonden per week de deur uit zijn. Elke week. Het hele jaar door. Ze gaan sporten, naar vrienden, een avondje werken, naar een verjaardag, enz. Ik deed dat ook, want zo hoorde het blijkbaar. Ik was heel lang van maandag- tot en met donderdagavond bezet met vaste afspraken, naast mijn fulltime baan. Ergens voelde dat ‘goed’, want ja, dat deed ‘iedereen’. De weekenden waren dan nog redelijk vrij. Ik was óp, na zo’n week, maar ja, andere mensen gaan in het weekend ’s avonds naar familie of iets leuks doen. Zou ik dat dan ook niet moeten doen? Ik deed het. In het weekend was ik meestal minstens één avond ook de deur uit. De goede rekenaar ziet nu dat er één of twee avonden in de week vrij waren. Maar ja, ergens moest er ook een keer een huishouden gedaan worden en moesten er boodschappen gehaald worden. Dat moest dus op één van die vrije avonden. En oja, ik deed nog een studie, naast mijn baan. Dat moest er ook ergens in worden geprakt. Gezellig op zaterdag dan maar.

Ik hield dat twee jaar lang vol. Toen haalde ik mijn diploma. De zomervakantie brak aan. Mijn lijf gaf aan dat het klaar was en gooide me direct de eerste nacht in bed met een griepje. Het was tijd om rust te nemen.

Waar dit heen gaat? Ik had die volle agenda. Dat voelde eigenlijk helemaal niet goed. Elke maandag had ik het gevoel dat ik aan een marathon begon, met mijn tong al op mijn tenen. Voor de wereld om me heen hield ik de schijn op. Met een volle agenda hoorde ik erbij. Ik kon toch niet avond aan avond thuis gaan zitten? Ik was er trots op dat ik kon voldoen aan de verwachtingen van de buitenwereld. Ondertussen zoog deze weekinvulling me volledig leeg. En toch hield ik zo lang mogelijk vol. Ik schrapte eerst alle leuke en ontspannende dingen uit het programma en ging werken, werken en nog eens werken. En slapen.

Toen was het klaar. Die volle agenda heeft me gesloopt. En ja, er zijn mensen die er prima mee om kunnen gaan als ze vijf avonden in de week van huis zijn. Ik kan dat niet. Dat heb ik door schade en schande moeten leren. Ik laad niet op van veel mensen om me heen. Ik laad op van thuis zijn, rustig op de bank met een kleurplaat, een boek of een fijn programma op de buis. Ik schaamde me daarvoor. Nu niet meer. Iedereen mag trots zijn op zijn volle agenda. Ik ben vooral heel trots als hij zo leeg mogelijk is. Want voor mij is dat het allerbeste.

6 gedachtes over “De volle agenda

  1. Vroeger deed ik er ook meer aan mee maar nu zie ik vooral in dat ik mijn eigen leven moet leiden en er voor moet zorgen dat ik het zelf leuk heb. En door mijn weekends vol te proppen met sociale aangelegenheden, heb ik het niet leuk. Ik probeer nu te kijken naar waar ik energie voor heb en op die manier dingen in te plannen. In de week sowieso niets want ik wil na mijn werk niet meer te veel ‘aan’ moeten staan. In het weekend kan ik dan wel 1 of misschien twee dingen kwijt maar daar blijft het bij.

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een mooie en herkenbare blog. Heel fijn dat je nu trots bent op je agenda met veel tijd voor jezelf 🙂 Ik had zelf ook vaak het gevoel dat het hoorde, dat het moest. Nu ben ik net als jij juist heel tevreden met mijn relatief rustige agenda. Ik laat mij vooral heel erg leiden door wat er op het moment goed voelt. Ik merk ook dat ik tegenwoordig de mensen om mij heen heb verzameld die dit helemaal begrijpen en dat is heerlijk!

    Liked by 1 persoon

  3. Mensen zijn gewoon niet allemaal het zelfde. De één heeft al die reuring gewoon nodig maar de ander gedijt beter met een rustig weekschema. Niets mis mee hoor. Het vraagt allemaal energie en als het niet bij je past krijg je er géén energie voor terug.

    Like

  4. Wij hebben het bij vlagen ook best wel druk.
    Maar regelmatig zeggen we tegen elkaar: ‘Dit weekend plannen we niets,’ of, ‘volgend weekend staat er nog niets in de agenda, houden zo’.

    Like

  5. Ik vraag aan dat soort mensen altijd wat ze er aan overhouden. Iemand moet ze wakker schudden. Ik werk onregelmatig en kom ze veel tegen tor laat door gaan en voor wie doen ze het. Van de week in de dierentuin hoorde steeds dezelfde telefoon en gelul over werk. Lekker doen wat je zelf wil meelopen met de meute levert je niks op.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.