Boekenpraat bij Moederdag: Mijn (voor)lezende moeder

Morgen is het Moederdag. Een mooi moment om een ode te brengen aan mijn (voor)lezende moeder.

Tijdens mijn kinderjaren hadden we nog geen TV thuis en van computers en mobiele telefoons hadden we als kleine kinderen zelfs nog nooit gehoord. Ons vermaak haalden we dus uit speelgoed, boeken, buiten zijn en meer van dat soort dingen. Binnen was er Lego of had ik m’n poppen, maar het kon nog heerlijker dan dat.

Vooral op winterdagen waren we soms met alle broers en zussen al vroeg allemaal binnen. Buiten was het donker en koud, binnen lekker warm. Het mooiste was als mijn moeder dan een boek pakte. Ze las dan voor over avonturen van anderen. Zorgvuldig knipte ze de vervolgverhalen uit de krant en plakte die op papier. Zo ontstond langzaam maar zeker het hele boek en dat las ze ons voor. Ook favoriet waren de verhalen van W.G. van de Hulst. Klompjes die op het water dreven, oude mannetjes voor hun schuren, kindertjes die verdwaalden en altijd kwam alles weer goed. Mooier dan dat ging het niet worden.

Mijn positie in het gezin lag ergens in het midden. Ik luisterde dus eerst met de oudere kinderen mee en daarna nog heel lang met de jongere kinderen. Heerlijk, duim in m’n mond, lekker allemaal om mijn moeder heen. Ze gebruikte geen gekke stemmetjes, maar las rustig en duidelijk voor. Puur genieten.

Sowieso was het elke avond bij het naar bed gaan feest. Dan werd er altijd even een verhaaltje voorgelezen. Soms hadden we na een kerstfeest op school allemaal een nieuw boek. Wie slim plande, kon dan bij een paar brusjes ook nog wat verhalen meepikken. Soms zat er een foutje in een boek. Tijdens het voorlezen werkte mijn moeder dat vakkundig weg, om de verhalen toch te laten kloppen.

In de zeldzame uurtjes dat mijn moeder stil kon zitten, las ze zelf ook graag. Op vrijdagavond nam ze me altijd mee naar de bibliotheek. Daar werd mijn liefde voor boeken alleen maar groter en groter. Toen ik eenmaal zelf kon lezen, deed ik dat. Vaak en veel.

Mijn jongere broertjes en zusjes werden niet alleen voorgelezen door hun moeder, maar ook door mij. Ik vond het heerlijk om op zaterdagmorgen rustig de dag te starten met voorlezen. En ze hadden mazzel, want ik las het liefst een heel boek in één keer voor. En ook vaak hetzelfde boek. Ik kende het bijna uit mijn hoofd.

Nog steeds kennen we de verhalen. Als we allemaal bij elkaar zijn, komt er nog wel eens iets voorbij dat we kennen uit de verhalen die onze moeder ons voorlas. Hier liggen jeugdherinneringen. Fijne herinneringen.

En stiekem, op Tweede Kerstdag, luisterden we ook als jongvolwassenen nog graag naar de verhalen van Van de Hulst. Gewoon, omdat het zo lekker nostalgisch was als onze moeder voorlas.

Daar komt dus mijn liefde voor boeken vandaan. Bij mijn (voor)lezende moeder, die het me met de paplepel ingoot. Toch is die liefde voor boeken niet erfelijk, want mijn boekenliefde wordt niet gedeeld door de brussen. En toch vind ik: Lang leve mijn (voor)lezende moeder! Ze heeft me een fijne hobby voorgedaan.

11 reacties op ‘Boekenpraat bij Moederdag: Mijn (voor)lezende moeder

  1. Mooie blogpost 🙂 Mijn moeder en ik hadden wel een televisie thuis (maar ik ben ook jonger dan jij bent). Er zat wel een maximum voor mij aan televisie kijken (en later computeren). Geen probleem voor mij. Ik las op de basisschool minstens tien boeken per week als er tijd voor was, haha. Mijn moeder heeft voorgelezen en mijn opa en oma deden dat ook als zij op mij pasten. Mooie herinneringen zijn dat.

    Liefs,
    Marloes

    Like

    1. Ik heb ‘m ook echt niet gemist destijds. En met de intocht van de Sint en Koninginnedag en dat soort dingen was ’t dan extra leuk om bij opa en oma te kijken;).

      Like

  2. Ook bij ons geen TV toen ik nog de voorleesleeftijd had, alleen kan ik me niet herinneren dát er wel eens voorgelezen werd. Er waren ook geen boeken in huis, pas toen ik zelf goed kon lezen kreeg het leesvirus me te pakken en natuurlijk heb ik mijn eigen kinderen, en kleinkinderen, wél voorgelezen
    Voor mij kinderen ook vaak sprookjes LP’s gedraaid en daar doet hetzelfde fenomeen zich voor als bij jou met je broers en zussen, we weten nog hele zinnen uit die hoorspelsprookjes;-)

    Like

    1. Oh… Ja, luisterverhalen hadden we ook ja. Ik vind dat grappig, dat hele stukken blijkbaar zo blijven hangen dat je ze als volwassene nog kunt reproduceren.

      Like

  3. Ook ik ben van de WG vd Hulst generatie. Hoewel bij ons nauwelijks werd voorgelezen (wel uit de kinderbijbel van Anne de Vries – wat heb ik daar van genoten) kreeg het leesvirus mij ook te pakken. En mijn kinderen gelukkig ook. Hoewel ze aan vd Hulst niks aan vonden 😉. Ik wél.. vooral “het klompje dat op het water dreef…”

    Liked by 1 persoon

  4. Wat een mooie ode aan jouw moeder! ❤

    Bij ons was wel een tv in huis toen ik een kleuter was maar het programma-aanbod was toen nog erg gering. het was dus heel normaal om je op andere manieren te vermaken: met het speelgoed thuis of met buur(t)kinderen op straat.
    Ik kan me eigenlijk niet herinneren dat wij vaak werden voorgelezen. Wel lazen mijn ouders vrij veel en dat 'leesgen' heb ik gelukkig geërfd. 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.