Een dag kwijt

Af en toe ben ik zomaar een paar uur ‘kwijt’. Dat kwam een aantal jaar geleden vaker voor dan nu, maar het gebeurt af en toe nog steeds. Ik vind het een vreemde gewaarwording en probeer het gevoel in deze blog uit te leggen.

Ik sta uit

Toen ik net startte met therapie, werkte ik fulltime. Therapie deed ik dus ‘gewoon even tussendoor’. Eenmaal thuis kwam dan de klap. Het voelde letterlijk alsof ik dan ‘uit’ ging. Ik voelde me zoals het soms voelt als je op de bank even (net niet) in slaap valt. Ik voelde me alsof ik voor me uit zat te staren. Ik noemde dat dus uit staan. Mijn psycholoog dat gevoel laten begrijpen, lukte niet echt.

Zelfbescherming

We waren al heel wat sessies verder toen ik leerde dat ‘uit gaan’ een vorm van zelfbescherming is. Als het allemaal meer is dan ik kan hebben, gaat mijn hoofd er even tussenuit. Dan trek ik me helemaal terug en keer ik in mezelf. Ik had ook altijd het idee dat iedereen dat aan me kon zien, maar nooit heeft iemand me erop betrapt, dus blijkbaar zie je niets aan me. Het schijnt een manier te zijn om je hoofd op pauze te zetten om niet aan moeilijke dingen te hoeven denken.

Hoe lang mag je ‘weg’ zijn?

Eerst duurde dat gevoel een paar uur en had ik het alleen na een therapiesessie. Toen kwam het vaker en duurde het langer. Op een gegeven moment duurde het zelfs bijna een week (en ja, ik werkte ‘gewoon’). Ik vond het eng. Ik zou toch wel weer uit dat gevoel komen? Natuurlijk kwam ik er weer uit, maar als ik er dan in zit, voelt dat even niet zo. Vaak zoek ik contact met een hulpverlener als ik in dat gevoel zit, omdat ik het eng vind. Ze vertellen me dan hoe het komt dat ik me zo voel en dat het gevoel weer gaat verdwijnen en dan wacht ik maar weer af. Het helpt me als ik weet waar het gevoel vandaan komt. Dan vind ik het minder eng.

Ik heb een dag gemist

De laatste tijd heb ik het gevoel van ‘uit staan’ eigenlijk niet meer gehad. Logisch ook wel, want ik heb minder prikkels, dus mijn hoofd hoeft zich minder vaak uit te schakelen. Tot het helemaal mis ging. Het was vrijdagmorgen. Ik opende mijn ogen. Die voelden alsof er een kilo zand in was gestrooid. Licht hoefde ik niet te zien. Geluid wilde ik niet horen. Ik wilde helemaal niets. Ik vond het gek. Vanwaar ineens dit gevoel? Het was écht lang geleden dat ik het gevoel had gehad dat het al een opgave was om alleen maar mijn ogen open te doen.

Toen viel het kwartje. Het was vrijdag en ik had in de vier dagen daarvoor zeven afspraken gehad. Dat zijn er veel te veel. Ik voelde me op woensdagavond al onrustig. Dat deed een klein belletje rinkelen. Toen volgde nog een heftige therapiesessie op donderdagmiddag en zie daar, mijn hoofd besloot dat het tijd was voor pauze.

Ik miste dus een dag. Die vrijdag ging ik wél braaf mijn rondje wandelen, maar eigenlijk zag ik niet wat er om me heen gebeurde. Ik lag op de bank en omdat lezen al te veel moeite was, besloot ik maar een serie te gaan kijken. Na een kwartier zette ik de serie uit. Het lukte niet. Ik wilde mijn ogen dicht en vooral geen geluid. Daar lag ik dan. Ik had me te druk gemaakt en als ik zelf niet op pauze druk, doet mijn hoofd dat blijkbaar wel.

Het werd avond. Om acht uur ging mijn hoofd weer aan. Ik pakte een boek en las. De rest van de dag was ‘verdwenen’. Een raar gevoel, maar blijkbaar had ik even pauze nodig gehad en ik was blij dat ik ‘er weer was’.

23 reacties op ‘Een dag kwijt

  1. Het klinkt alsof je je eigen grenzen nog niet (h)erkent, laat staan kunt bewaken. En blijkbaar kun je daarom van te voren niet inschatten dat je teveel gepland hebt.
    Maar… je ervaart ze al wél. Want je weet wanneer je je goed voelt (groen) en ook wanneer je een waarschuwing krijgt (oranje). Dat je dan doorschiet naar standje ‘uit’ (rood) heb je gemerkt. En ik lees ookdat je hersteltijd (zelfs na de heftige sessie van donderdag), betrekkelijk snel is. Want je kon je zelfs focussen op een boek.

    Superleerzame week dus en (in mijn ogen) wéér een teken van groei in je proces.

    Liefs

    Geliked door 1 persoon

    1. Ja, dat klopt. Meestal voel ik wel een beetje aankomen dat het op een gegeven moment helemaal verkeerd gaat, maar dan lukt het me niet meer om echt ellende te voorkomen. Hersteltijd duurde uiteindelijk een week (een uur nadat ik ‘wakker’ werd die avond, ging ik weer naar bed), maar het gevoel van echt helemaal van de wereld zijn duurde gelukkig maar een dag inderdaad.

      Like

  2. Lijkt me een bizarre gewaarwording. Is het te vergelijken met dat gevoel als je bijvoorbeeld in de auto zit en ineens niet weet hoe je op je werk bent geraakt? (erg griezelig vind ik dat) Lijkt me best moeilijk om dat voor een langere tijd te hebben…

    Like

  3. Dat was inderdaad wel heel veel afspraken .
    Wat mij iedere keer weer verbaasd is wat er allemaal met je kan gebeuren in je hoofd.
    Verbinding verbroken noemde ik het laatst toen ik voor niemand meer iets voelde, zelfs niet meer voor mijn hondje.
    Dat is heel naar want met dieren voel ik mij altijd verbonden.
    Aan iemand die nooit zoiets meemaakt kun je het niet uitleggen.
    Mijn man begrijpt het ook gewoon niet en vriendin ook niet ook al probeer het nog zo duidelijk mogelijk uit te leggen.
    fijne week en let goed op jezelf.
    Ik ben hier heel erg mijn grenzen aan het bewaken

    Like

    1. Ja, verbinding verbroken. Toen jij dat stuk schreef, herkende ik het. Ik denk dat dat wel hetzelfde is. Maar inderdaad krijg ik dat ook niet aan een ander uitgelegd.

      Like

  4. Bijzonder eigenlijk hoe je lichaam en geest als het ware op de spaarstand gaan, en je beschermen tegen nog meer prikkels. Maar ik kan me voorstellen dat het een beetje eng kan voelen als je voor je gevoel dagen en uren verliest. Maar ik vind het ook wel een mooi veiligheidsmechanisme. Net zoals de stoppen in de stoppenkast soms doorslaan om te voorkomen dat er brand ontstaat.

    Like

  5. Ik vind juist dat je het heel helder beschrijft. Lastig lijkt me zoiets. Ergens wel herkenbaar, al werkt het bij mij weer anders. Het blijft lastig om rust te pakken, hè? Zelfs als je weet dat het hard nodig is.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.