Dorpelingen in de stad

Sinds 2012 woon ik in een klein dorp. We hebben hier geen verkeerslichten en er zijn een heleboel wegen waarop je elkaar met de auto niet kunt passeren. Even wachten dus op een passerplaats of een erf. Als we op elkaar wachten, zwaaien we vriendelijk. We zitten regelmatig achter een landbouwvoertuig en even wachten op overstekende koeien is ook heel normaal.

De ‘stad’ en de stad

Ik groeide op in een iets groter dorp. Verkeerslichten, alleen maar wegen waar je elkaar kunt passeren, flats, multiculturele samenleving, noem maar op. Vaak wordt het dorp waar ik opgroeide door de kinderen in mijn huidige dorp ‘de stad’ genoemd. Maar wacht even, dat is geen stad. Een echte stad vind ik Rotterdam, Amsterdam, Utrecht, Den Haag. Daar kom ik het liefst zo min mogelijk. En als het dan toch ‘moet’, weet ik niet wat ik meemaak.

Met de klas naar Amsterdam

Ieder schooljaar bezocht ik met mijn klas Amsterdam. De kinderen uit dit kleine dorp keken dan hun ogen uit. Regelmatig stootten ze elkaar aan: “Kijk die dan…” En ja, natuurlijk besprak ik vooraf in de klas dat dat niet de bedoeling was, maar ja, je houdt ze niet tegen op straat. En wat te denken van de se.ksshop? Ze wisten niet hoe snel ze elkaar moesten attenderen op het bestaan daarvan. Giechel de giechel, lekker puberaal. En oeps, je kunt in de stad dus niet je rugtas open laten staan. Nee, beter niet.

Waarover ik me verwonder in de stad

Zelf verwonder ik me ook over van alles en nog wat in de stad.

1. Zebrapad – Ja, serieus, ze stoppen in de stad voor een zebrapad. Zonder verkeerslicht! Dat ben ik in de dorpen om me heen niet gewend. Als daar iemand stopt, is dat eerder uitzondering dan regel.
2. Trambaan – Hoe zat dat ook alweer? Ik heb het wel geleerd hoor, voor mijn theorie-examen, maar eenmaal in de stad raak ik in complete paniek van trambanen. Mag ik er wel of niet op? Moet ik stoppen voor de tram? Geen idee meer.
3. Busbaan – Ook zoiets. De busbaan. En als ik dan wil afslaan, moet ik daar dus overheen. Gaat de bus dan stoppen, als ie net aan komt rijden of moet ik even wachten? Geen idee. Ik wacht wel.
4. Hallo! – Waar ik woon, groet je iedereen. Het was in het begin even wennen voor me, maar inmiddels is het heel normaal. Tot ik in de stad ben en iemand die me aankijkt vriendelijk groet. Dan word ik aangekeken alsof ik van een andere planeet kom. Nee joh, gewoon uit een klein dorp.
5. Prikkels! – In de stad zijn o-ver-al mensen. En auto’s. En fietsers. En nog meer mensen. En herrie. En huizen. En nog meer mensen. Zei ik al mensen? Niet echt iets voor mij.

Sorry!

Af en toe weet ik in de stad ook even niet meer hoe het moet. Dan zoek ik me suf naar een parkeerplaats of raak ik van slag als ik voor de duizendste keer bij een straatje met eenrichtingverkeer sta en toch écht liever tegen het verkeer in wil. Af en toe doe ik denk ik wat fout. Zeker als het gaat om trambanen en dat soort dingen. Mijn oplossing? Ik roep dan heel hard vanuit mijn autootje: “Sorry, ik kom uit een heel klein dorp.” Helpt vást, denk je niet?

23 reacties op ‘Dorpelingen in de stad

  1. Heel herkenbaar artikel vooral die bus- en trambaanregels. Maar in tegenstelling tot jou geniet ik enorm van een dagje in de drukte!
    Ik wilde er niet wonen maar kijk mijn ogen uit. Heerlijk! En alle winkels die je wilt bij elkaar. Niemand die speciaal op je let (behalve zakkenrollers misschien), niemand die me (her)kent. Ja, doe mij maar een dagje stad. Maar dan wél liefst met het openbaar vervoer.

    Like

    1. O haha, grappig. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Misschien zou ik een dagje op een terras zitten en rondkijken ook leuk vinden. Maar ik meng me liever niet in alle drukte;).

      Like

  2. Ik ben geboren in de 50-er jaren en getogen in Amsterdam vlakbij het Rijksmuseum en ken de stad dus ook als nog relatief rustig, ook rijbewijs in het drukker wordende verkeer gehaald. Ben dus wel wat gewend en vind het nog steeds leuk om in druk verkeer te rijden. Na 40 jaar Den Haag woon ik sinds 5 jaar op het Zeeuwse platteland en daar geniet ik nu ook van

    Geliked door 1 persoon

  3. Lang geleden werkte ik als conducteur op zo’n tram en ik kom uit iets wat ze een stad noemen. Maar flik niks want voor je thuis bent wist mn vader het al. Ik woon in zo’n dorp hoewel hier de koeien helaas niet oversteken en mis de stad heel regelmatig. Maar vooral doordat ik nog wel denk als een stedeling en af en toe enorm de mensen met aparte dingen en vrije geest mis.

    Like

  4. “Dan word ik aangekeken alsof ik van een andere planeet kom.” Hahahahaha! Mega-herkenbaar dit! Ik kom uit “the middle of nowhere” – niet mijn woorden – en toen ik in Amsterdam ging studeren, heb ik het groeten héél snel afgeleerd. XD

    Like

  5. trambanen blijven lastig . vooral in oude delen van de grote steden want dan mag je er soms wél op maar meestal niet als ze écht apart liggen. Geboren en getogen in Den Haag zou ik dáár niet meer meer willen wonen. Rijswijk is een kleinere stad die tegen Den Haag aan ligt maar omdat ik in het oude centrum woon is de sfeer best wel dorps en groten we elkaar bij het passeren.

    Like

    1. Het ligt dus niet alleen aan mij, van die trambanen. En leuk hoe er ‘dorpjes in de stad’ kunnen zijn.

      Like

  6. Ik heb vroeger in een klein dorp gewoond en nu woon ik in een kleine stad. Toen ik jonger was wilde ik graag in een grotere stad wonen, maar het is er nooit van gekomen. Denk dat het op den duur ook was gaan irriteren, al die prikkels. Het was heerlijk om in een klein dorp op te groeien. Veel mensen zouden zeggen dat er niks te beleven was, maar de natuur was altijd dichtbij. En daar houd ik nog altijd het meeste van 😉.

    Like

  7. In de stad is alles vaak zo chaotisch dat ik mij soms afvraag of de regels echt wel gevolgd worden… iedereen doet maar wat! Blij dat wij aan de rand van de stad wonen… dichtbij maar ook ver genoeg ;-).

    Like

  8. Ik ben een geboren en getogen Rotterdammer.
    Sinds heel lang woon ik in een gat in de Krimpenerwaard. Toen ik er kwam wonen, moest ik ’s nachts wennen aan de stilte. Het fijnst vind ik de horizon; die kan ik overal zien. Af en toe ga ik even fijnstof snuiven in de stad, en dan weer snel terug naar het dorp!

    Like

    1. Ja, de horizon! Die kan ik echt missen als ik even weg ben. Bergen zijn prachtig hoor, maar als ik dan de vlakke polder weer zie… 😍.

      Like

Reacties zijn gesloten.