Doseren of doceren?

Negen jaar heb ik in het onderwijs gewerkt. Doceren kan ik prima. Het is mijn tweede (of eerste?) natuur. Als we gaan praten over doseren, is er maar één letter verschil. Dat merkt de docent snel genoeg op. Lijkt simpel dus, maar ik vind doceren een stuk makkelijker dan doseren, in tegenstelling tot vele anderen.

Keuzes maken

Ik heb al vaker geschreven over het feit dat ik keuzes moet maken om het leven een beetje leefbaar te maken en te houden. Niet alles kan, niet ieder ‘feestje’ vraagt om mijn (langdurige) aanwezigheid en veel dingen gaan ook prima door zonder mij.

Toch heb ik daar moeite mee. Ik vind veel dingen leuk en ben er dan ook graag bij. De prijs achteraf bepaalt of ik ergens wel of niet naartoe ga. Maar ik wil toch ook… Ik kan een waslijst noemen van dingen die ik graag zou doen, maar die niet zo handig zijn, omdat ze zorgen voor complete overprikkeling. Die overprikkeling kost dan weer (te) veel tijd om van te herstellen.

Niet alles hoeft NU te gebeuren

Keuzes maken gaat me steeds beter af. Het één wel en het ander niet. Bovendien, ik schreef het al eerder, betekent nee zeggen tegen het één vaak ook ja zeggen tegen het ander. Wat ik moeilijker vind, is om de dingen te doseren op het juiste moment. Wat ik wil, wil ik het liefst NU. Grote schoonmaak? Dan graag het liefst vandaag het hele huis, want dan is het maar klaar.

Dat geldt op allerlei vlakken. Zodra er iets op mijn lijstje komt te staan, wil ik het liever maar gelijk afstrepen. Een afgestreepte taak zorgt namelijk voor rust in mijn hoofd. Dat niet alles altijd gelijk hoeft te gebeuren, vind ik een beetje lastig. Maar ja, dingen alleen op een lijstje zetten, geeft me niet altijd voldoende rust. Dat is wel iets waar ik graag nog verder in wil groeien. Plannen en dan ook echt de dingen laten rusten tot ze ‘aan de beurt zijn’.

Waar ligt mijn grens?

Soms heb ik het even niet door en ben ik opeens toch álles aan het doen en het liefst nú. Een poosje geleden duurde zo’n periode twee weken lang. Het was rond de feestdagen, dus ik deed mee aan feestjes, ik bezocht een concert, enz. Tussendoor ging ik ook nog even aan de grote schoonmaak, want ik moest toch op de vlucht voor nachtmerries en andere stomme dingen. Twee weken lang denderde de trein van mijn leven door.

En toen was het dus op. Totale overprikkeling. Ik kon alleen nog doorgaan. Zodra ik ging zitten, voelde ik me oververmoeid en viel ik letterlijk in slaap. Dat maakte dan de angst weer wakker, want als je zó moe bent, moet je wel doodziek zijn.Toen ik het met mijn psycholoog besprak, ging het -logischerwijs- over grenzen. Hoe voorkom ik dat ik over die grens ga? Om te beginnen moet ik dan weten waar die grens ligt en dat vind ik lastig. Maar toen, opeens, wist ik het. Lezen is voor mij het signaal. Ik lees heel graag en als dát niet meer lukt, ben ik te ‘druk’. Dan is er dus geen rust in mijn hoofd en mijn lichaam om nog verhalen tot me te nemen en dat is hét signaal dat ik de grens heb bereikt. Voortaan goed opletten dus. Lees ik nog genoeg? Zo ja, prima. Zo nee, snel op de rem trappen en weer een beetje doseren. En ‘verplicht’ lezen, dat ook.

28 reacties op ‘Doseren of doceren?

  1. Ik heb in januari ook een dikke week gehad dat ik niet aan lezen toekwam. Ik was zo verkouden maar was toch maar blijven doorwerken en doen en ik was gewoon elke dag op. Heb dat ook als signaal gezien dat het dan eigenlijk echt wel te veel was, want lezen schiet er normaal nooit bij in.

    Geliked door 1 persoon

  2. Heel herkenbaar, dat als lezen niet meer lukt je over grenzen bent gegaan. Dat heb ik ook… neemt niet weg dat ik het soms supermoeilijk vind om te gaan zitten (lezen) terwijl er voor mijn gevoel nog zoveel gedaan moet worden. Dan heb ik geen rust in mijn kont.
    Wel mooi hoe je steeds meer signalen leert herkennen. Succes met doseren…
    Groetjes
    Jantine

    Like

  3. Dit is zo herkenbaar. Ik merk zelf ook vaak dat ik het liefst alles nu doe en de to do lijst voor de hele week jaag ik er het liefst op maandag al doorheen. Vooral als ik me na een slechtere periode wat beter voel is het echt een valkuil voor me, dan ben ik vaak iets te enthousiast en doe ik juist weer te veel. Wat dat betreft mag ik ook zeker wel eens een beetje leren doseren.

    Like

  4. Ken je de WRAP? Wellness Recovery Action Plan? Dat is een document waarin je aangeeft wat je signalen zijn dat het niet goed gaat, en ook hoe je ervoor kunt zorgen dat je daar weer uit komt. Lezen is bij mij ook een signaal 😉

    Like

  5. Wat goed dat je nu het idee hebt dat je weet wanneer je geprikkeld bent. En nu goed luisteren naar je zelf, als is dat juist zo moeilijk.

    Like

  6. Pingback: Zij die lezen…
  7. Pingback: Zit eens stil!
  8. Pingback: Leesdip

Laat een reactie achter op Anja Roeygens Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.