Geschiedenis van de toekomst

Wij leven in de geschiedenis van de toekomst. De dingen die wij nu meemaken, zullen deels de geschiedenisboeken van de toekomst gaan vullen. Niet dat ik daar regelmatig over nadenk hoor, maar de laatste tijd overvalt die gedachte me af en toe zomaar.

Geschiedenis is saai?

Geschiedenis vond ik op de basisschool stom. Ik vond het oersaai. Dat we dat op vrijdagmiddag deden, zal vast en zeker niet echt bevorderlijk hebben gewerkt. Evenals het feit dat we lazen uit één of ander saai boek en daar dan vervolgens vragen bij moesten maken. Dat was aan mij niet besteed. Er waren uitzonderingen. Als het ging over de Tweede Wereldoorlog (of de watersnoodramp van 1953) was ik wél heel geïnteresseerd. Ik nam alle informatie als een spons in me op en wilde alleen maar meer, meer, meer. Boeken, films, verhalen, informatie. Geschiedenis is dus niet per definitie saai, is mijn conclusie.

11 september 2001

Toen ik zelf voor de klas stond, moest ik uiteraard ook geschiedenis geven. Gelukkig bestaan er tegenwoordig methodes die beter zijn dan de methode die ik vroeger had. En als het wel heel saai was, probeerde ik er zelf maar iets interessants van te maken. Kleine tip: als je ergens een filmpje bij laat zien, vinden kinderen het ineens sowieso interessant;).

In de bovenbouw gaf ik les over de terreuraanslagen van 11 september 2001. Toen ik net begon met werken, waren er kinderen die het hadden meegemaakt, maar niemand kon het zich herinneren. Later kwamen er klassen vol kinderen die toen nog niet geboren waren. 11 september bleef/blijft voor mij een datum met een ‘oja’. Als ik die hoor, denk ik aan de aanslagen. Ik weet nog wat ik deed toen ik het hoorde en hoe de dagen daarna verliepen. Hoe we stil waren met heel de middelbare school en hoe iedereen vol verslagenheid en afschuw het nieuws volgde.

Maar goed, daar stond ik dan, voor een klas vol jonge pubers, voor wie 11 september een dag was als alle andere dagen. Ik stond hen les te geven over iets waar ze geen idee van hadden en dat ik zelf nooit meer zal vergeten. In het begin was dat echt even wennen voor me. Maar ja, dat is dus het hele idee van geschiedenis. Mijn opa en oma zullen dat gehad hebben als ze hoorden dat er lessen werden gegeven over de Tweede Wereldoorlog.

De geschiedenisboeken van de toekomst

Misschien is het mijn onderwijskundige hart, maar opeens realiseerde ik me ergens halverwege de coronacrisis: deze maanden gaan de geschiedenisboeken halen. Dichte scholen, geen centrale eindtoets en geen eindexamens. Dat was vorig jaar onvoorstelbaar. Over ongeveer vijftien jaar zullen er juffrouws voor kinderen staan om hen hierover te vertellen. Misschien deden ze zelf wel geen examen. En de kinderen? Die zullen vol verbazing luisteren. Serieus? Ja, serieus. Onvoorstelbaar? Blijkbaar niet. We waren er allemaal bij en ik ben er zeker van dat het (zoals de Spaanse griep) alle geschiedenisboeken zal halen.

13 reacties op ‘Geschiedenis van de toekomst

  1. Ik vond geschiedenis wel altijd een heel fijn vak op school. En het klopt wat je zegt, sommige dingen die wij meemaken staan later ook in die geschiedenisboeken. Toch raar, want zelfs 11/9 voelt voor mij nog niet als geschiedenis maar gewoon als iets dat een tijdje geleden gebeurde.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik denk ook zeker dat het de geschiedenisboeken gaat halen! Weet je wat ik trouwens ook zo tof gedaan vind? Het bevrijdingsjournaal op de NOS. Opeens wordt alles zo helder en tastbaar…

    Like

    1. Ja, die bevrijdingsjournaals heb ik er ook een paar van gezien. Echt heel goed gedaan. Als ik nog les zou geven, zou ik daar op school zeker met de kinderen naar kijken. (Moeten die kinderen wel eerst naar school mogen natuurlijk, maar dat is weer een ander verhaal;))

      Like

  3. Die gedachte herken ik wel. En dan vraag ik me af hoe er tegen die tijd over geschreven wordt. Geschiedenis als vak staat of valt volgens mij bij de leraar. Als die het goed kan vertellen is geschiedenis machtig interessant.

    Like

  4. Eigenlijk wel bijzonder inderdaad; dat de een het heeft meegemaakt en het voor de ander slechts een stukje geschiedenis was. Ik was zelf nog geen 3 toen de aanslagen plaatsvonden, dus ik heb het niet bewust meegemaakt. Maar toen ik oud genoeg was om te begrijpen wat er was gebeurd verslond ik elke documentaire over dit onderwerp. Ik vind dat soort gebeurtenissen namelijk wel onwijs interessant, hoe heftig het ook is.

    Liked by 1 persoon

  5. Ja, daar zeg je iets interessants. Ik verbaas me als ik mensen ontmoet die in 2000 of later geboren zijn. En nu al volwassen zijn. Ik herinner me nieuwjaar 2000 nog als de dag van gisteren. En dan nog veel andere gebeurtenissen. De maanlanding: mijn ouders en ik, alhoewel ik te jong was, zaten aan de radio gekluisterd. Dit is eigenlijk mijn eerste “geschiedenisboekjeswaardige” herinnering. Zo zie je maar, elk leven maakt een stuk van de geschiedenis mee. Overigens lees ik tussen de regels door, dat je het lesgeven erg leuk hebt gevonden. Veel succes!

    Liked by 1 persoon

  6. Ik ben echt heel erg van de geschiedenis (en ook aardrijkskunde vind ik super interessant). Op dit moment is jongste er heilig van overtuigd dat ze later geschiedenis gaat studeren. Ik keur het goed! 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.