Mijn ingewikkelde relatie met social media

Instagram, Facebook en Twitter zijn allemaal geweldige platformen om met elkaar in contact te blijven. Ik vind het dan ook leuk. Ik zie in hoe waardevol het kan zijn. Het leverde me al wat leuke online contacten op. Toch is er een ‘maar’. Soms vind ik social media namelijk ook heel ingewikkeld.

Instaperfect

We kennen het wel hè? De perfecte plaatjes op Instagram om aan te tonen hoe gewéldig ons leven is en hoe fantastisch onze vakantie en hoe te gek onze baan. Precies ja. Maar die kinderen die je twee tellen geleden nog achter het behang wilde plakken, die net iets te chagrijnige bui in de supermarkt en die bende in huis houd je vakkundig buiten beeld.

Ik houd daar niet zo van. Doe mij maar gewoon ‘echt’. Dat is overigens best moeilijk. Privé heb ik een account op Instagram waar ik heel lang het perfecte plaatje liet zien. Mooie foto’s, heerlijke werkdagen, enz. Het was echter verre van perfect. Toch was het ook wel een bewuste keuze. Ik wilde zo voor mezelf mijn zegeningen tellen.

Echt Insta

Ik maakte een tweede account aan op Instagram voor mijn blog. Op Twitter werd ik eveneens actief voor mijn blog. Superleuk en via Instagram kreeg ik veel lezers. Via Twitter deed ik waardevolle contacten op. Adviezen, steuntjes in de rug, enz. Ik merkte hoe mooi de kracht van social media kan zijn. Zelf probeer(de) ik eerlijke berichten te plaatsen. Dus ja, ook die hele dag in bed zag je op mijn feed.

Pauze van social media

En toen was er corona. De héle dag door verschenen overal berichten van zelfbenoemde virologen. Mensen bleven meer thuis en werden daarbij actiever op social media. Het overspoelde me. Ik raakte overprikkeld. Ik besloot een pauze in te lassen van de social media die gekoppeld zijn aan mijn blog. Ik plaats wel berichten als ik een nieuwe blog online zet, maar ik lees niet en ik plaats verder ook geen berichten. Prikkelpauze, noemde ik dat.

Dat beviel heel goed. De tijd die ineens ‘over’ was, besteedde ik aan dingen waar ik echt van ontspan.

Daar was ik weer!

Na een paar weken opende ik mijn app van Twitter weer en ging ik tweets lezen. Ik ging reageren. Een hoop negativiteit spoot er uit mijn telefoon. Logisch, want het leven was onzeker. Ik probeerde mijn frustratie over beeldbellen in de ggz te uiten. Maar waarom eigenlijk? Wie zou ik ermee helpen? Ik vond mijn eigen gezeur gewoon vervelend en besloot maar weer snel te verdwijnen.

Social media en ik: op zoek naar balans

Stiekem beviel die prikkelpauze me heel goed. Moest ik dan maar stoppen met social media? Nee, dat wilde ik niet en dat wil ik nog steeds niet. Ik wil wel op zoek naar een betere balans. Ik las namelijk álles in mijn tijdlijn. Allemaal leuk en aardig, maar met meer dan 200 gevolgde accounts kost dat je gewoon een paar uur per dag, ontdekte ik. Ik keek twee keer per dag mijn Instagram door, tot ik kwam bij de melding dat ik alles had gezien. Dan de stories nog. Dat duurde nóg langer. Al met al was ik er gerust twee keer een uur mee bezig. Minstens. En dat ga ik dus niet meer doen.

Als ik mijn berichten plaats over een nieuwe blog, zie ik vanzelfsprekend ook het bovenste bericht in mijn nieuwsoverzicht. Vaak lees ik dat even. Mijn plan: lekker scrollen, maar echt niet meer alles (willen) zien. Want hoe leuk ik het ook vind om iedereen te volgen: het kost(te) te veel tijd en het gaf te veel prikkels. Selectiever lezen dus.

En oja, privé bleef ik wel actief op Instagram, maar daar volg ik heel selectief. Dat maakt dat ik maar een paar keer per dag een nieuwe foto in mijn overzicht krijg. En ach, als ik iets niet zie, zie ik het niet. Als het echt belangrijk is, hoor ik het vast wel op een andere manier…
Overigens zou ik het liefst die twee accounts samenvoegen, maar dan verlies ik mijn anonimiteit en gaan dorpsgenoten en collega’s mijn blog vinden. Niet de bedoeling helaas.

29 reacties op ‘Mijn ingewikkelde relatie met social media

  1. Lastig inderdaad! Wat bij Twitter misschien nog kan helpen, is een lijst maken waarin alleen de tweets van een beperkt aantal accounts komen. Kun je daar zoveel mogelijk positiviteit/authenticiteit in stoppen.

    Like

  2. Heel fijn artikel om te lezen! Ik heb mijn Twitter en Facebook verwijderd en ik heb daar nog geen moment spijt van gehad. Ik wilde ook altijd alles gelezen en gezien hebben, en omdat ik dat maar moeilijk kon loslaten vond ik verwijderen de beste oplossing voor mij. Voorlopig heb ik dus enkel Instagram om door te scrollen 🙂

    Liked by 2 people

    1. Echt heel dapper van je om dit te doen en inderdaad wat je schrijft van alles willen lezen en zien dat herken ik maar al te goed en stiekem gaat daar toch veel tijd in zitten .

      Like

  3. Twitter heb ik nooit gehad, maar op Facebook en Instagram zit ik wel. Ik probeer daar best selectief te zijn. Ik volg niet super veel accounts en degene die ik wel volg zijn vooral mensen die ik ken en bloggers die ik lees (en een paar bekende mensen die ik inspirerend of grappig vind). Daardoor valt het op Instagram heel goed mee met negativiteit die ik te zien krijg. Echtheid zit er gelukkig wel tussen.
    Op Facebook is het soms wat lastiger omdat je daar ook heel veel voorgestelde en gesponsorde berichten krijgt en zo kwamen er ineens heel veel nieuwssite met de typische baggerreacties in mijn tijdlijn maar die heb ik allemaal ontvolgd. En ook vrienden die veel content plaatsen waar ik niks aan heb ontvolg ik (ook al voor Corona trouwens). Zo probeer ik toch die dingen wat op afstand te houden.
    En soms ga ik zelf nog op bepaalde profielen kijken, maar dan is het bewust op een moment dat ik er voor kies.

    Like

  4. Een heel waardevol artikel dit want denk dat heel veel mensen zich hierin wel zullen herkennen , ik ben er 1 van en soms werkte het zelfs verslavend om het zo maar even te noemen want we zijn zo gewend om overal te kijken en vaak ook nog een reactie te geven en de tijd tikt door en achteraf schrik je dan hoeveel tijd je hieraan besteed.

    Liked by 1 persoon

  5. Twitter had ik vroeger, maar ik heb het idee dat het al jarenlang steeds minder populair wordt. Weet ik trouwens niet zeker, maar in mijn omgeving twitterde vroeger iedereen en nu niemand meer. Ik vind Instagram het fijnste platform. Daar heb ik zoveel leuke gesprekken met mensen die ik in het echt niet ken. Facebook gebruik ik heel weinig. Ik herken me wel in je artikel. Vooral toen corona ‘nieuw’ was, stond Facebook echt vol met berichten daarover. Ik heb ook weken geen Journaal gekeken, wel het Jeugdjournaal trouwens, doordat het alleen maar over corona ging. Bij het Jeugdjournaal komen er gelukkig altijd wel leuke berichten aan bod.

    Like

    1. Ik keek de eerste weken wél het journaal (en volgde dan verder niets), maar man o man, wat werd ik er depressief van. Ik ben ermee gestopt. Lees twee keer per dag even online wat de NOS te melden heeft en ik ga weer door. Viel mij trouwens op dat ik het nieuws van RTL een stuk minder deprimerend vond om te kijken dan dat van de NOS.

      Liked by 1 persoon

  6. Ik begrijp je probleem heel goed. Daarom ben ik er nog steeds niet uit onder welke naam ik mijn blog wil beginnen, hoe ik daar Insta aan ga koppelen etc. En verder probeer ik ook de tijd per dag te beperken. Regelmatig mest ik de dingen die ik volg weer uit, vooral als ik merk, dat ik ze eigenlijk niet interessant vind. Dus ga gewoon zo verder, je blog bevalt me, en de rest ken ik niet van je. En in jouw geval lijkt me de anoniemiteit belangrijk, alhoewel je waarschijnlijk minder onbekend bent, als je denkt. Succes.

    Like

      1. Bedankt. Ja, er zijn zoveel mogelijkheden. Ik zie de bomen door het bos nog niet helemaal.

        Like

    1. O, ik denk dat er inderdaad meer mensen zijn die inmiddels weten wie ik ben dan dat ik weet. Af en toe hoor ik van iemand dat die hier meeleest die ik ook ‘in het echt’ ken. Dat vind ik prettig. Maar ik snap ook wel dat mensen die mijn diagnoses kennen met een beetje zoekwerk mijn blog vinden. Ach ja, dingen die zij niet mogen weten, zullen ze hier ook niet vinden;).

      Like

  7. Op Insta volg ik eigenlijk alleen vrienden en mensen die dingen rondom hun hobby plaatsen (als ik ook interesse heb in die hobby). Een paar bekende mensen, maar alleen zij die dingen plaatsen die ik relevant vind (Jamie Oliver die recepten deelt, bijvoorbeeld). Op Twitter ben ik selectief met volgen, en ik heb een paar accounts die ik volg vanwege de leuke foto’s die ze delen (Winston_Topkat bijvoorbeeld, die ‘werkt’ bij de politie in Rijswijk en deelt een aantal keer per week leuke foto’s over zijn ‘werk’. Ook Opfleurtweets is leuk, met veel schattige dierenfilmpjes. Dat maakt je tijdlijn een stuk behapbaarder! Facebook is fijn om contact te houden met vrienden, en ik zit bij een paar blogger-groepen. In een paar ‘dump’ je gewoon je links, maar er zijn er ook bij waar je vragen kunt stellen en waar men elkaar helpt.

    Like

  8. Ik probeer de tijd op social media te beperken, maar dat lukt ook niet altijd. Ik gebruik die nog het meest om te kijken wie wat leest of welke programma’s op tv de moeite zijn om te volgen. Vroeger volgde ik ook het nieuws, maar de laatste dagen laat ik het nieuws aan mij voorbijgaan… ik heb het eventjes gehad met altijd het corona-nieuws.

    Liked by 2 people

  9. Heel herkenbaar! Helemaal zonder sociale media kom ik niet, aangezien ik bij de organisatie waarvoor ik werk ook sociale media beheerder ben (en zo’n 10 verschillende accounts beheer :-/). Daarom vind ik het wel fijn dat het ook redelijk efficiënt kan, met inplanapps enzo. Maar dat maakt soms juist ook weer dat het leuke/spontane ervan af gaat.
    Ik ben in oktober begonnen met een telefoondetox en dat werkt redelijk goed, sinds die tijd zit ik maximaal 2 uur per dag op m’n telefoon (met uitschieters), dus scroll ik ook een stuk minder. Alleen als ik moe ben, dan is het zo makkelijk om even die telefoon erbij te pakken en te scrollen, dat zul je misschien wel herkennen 😉

    Like

  10. Ik plaats ook wel dingen op facebook die wat verdrietig(er) zijn. Zo schreef ik er ook over toen mijn man zo ziek was. Vond het juist wel handig dat iedereen vanuit de eerste hand de info kreeg. En ook toen mijn schoonvader overleed en wat dat met ons deed in relatie tot corona heb ik erover geschreven. Maar verder is het vooral toch luchtig inderdaad.
    En Instagram is nog luchtiger. LinkedIn gebruik ik echt zakelijk. Daar reageer ik ook (opbouwend) kritisch als ik denk dat dat nodig is.

    Like

    1. Dat vind ik ook wel een voordeel, dat mensen dingen dan uit de eerste hand hebben. Wel grappig trouwens, bij mij is Facebook luchtiger dan Instagram. Precies andersom dus😉.

      Like

  11. Ik herken het wel hoor, social media kan heel vermoeiend zijn en moet je echt met een bepaalde bril
    Op bekijken (en selectief zijn). Ik scroll snel wat, maar echt diep gaat het niet. Ik mis dus ook wel eens wat…

    Liked by 1 persoon

  12. Twee uur er dag, dat is er hoop ik toch ingeslopen. Ik heb de app op Insta op te schonen op mn telefoon en eens in de zoveel tijd gooi ik er alles af en ja ook volgers. Ik heb ook twitter waar ik eigenlijk niks mee doe omdat ik het onhandig vind. Facebook heb ik geen mensen op alleen musea, clubs en dergelijke. Linkedin ben ik lang geleden mee gestopt, wat een ellende.

    Like

    1. Ja, die twee uur sloop er inderdaad in. Maar ik ben heeeel blij dat het er nu weer uit is. LinkedIn snap ik ook niet goed, maar ik zit er nog braaf op, in verband met sollicitaties in de toekomst.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.