Dienstmededeling / persoonlijke update (2)

Toen ik, inmiddels alweer bijna vijf weken geleden, meldde dat ik even geen blogs zou lezen bij anderen, dacht en hoopte ik dat die leespauze hooguit twee weken zou duren. Het werden er meer. En de pauze is helaas nog niet voorbij. Ik plaatste er de afgelopen week wat over op Instagram, maar voor hen die me daar niet volgen, plaats ik de berichtjes hier ook even.

Berichtje van vrijdag 9 juli:
VITAMINE BUITEN – Ik ben bizar moe. Het is op sommige dagen (zoals vandaag) al een opgave om mijn ogen open te hebben. En eenmaal uit bed, zwabberden mijn benen alsof ik veertig graden koorts had en kon ik er bijna niet op staan. Maar ja, wat dan? Ga ik dan wel of niet naar buiten voor mijn dagelijkse rondjes? Zolang er geen lichamelijke oorzaak is (gevonden) voor mijn vermoeidheid, blijf ik maar gewoon braaf twee keer per dag naar buiten gaan. Mijn vitamine Buiten is in elk geval op orde. Dat kan trouwens niet van al mijn vitamines gezegd worden, maar die slik/spuit ik bij op doktersrecept.

Ik sprak met mijn psycholoog af dat ik, als ik zó extreem moe ben, best mijn ochtendrondje van meestal minimaal 20 km wel wat in mag korten. Maar ja, de autist in mij heeft daar moeite mee. Ik deed vanmorgen een poging en kwam thuis met 18 km op de teller. Laten we het zo zeggen: het is minder dan 20;).

Berichtje van dinsdag 13 juli:
UITPUTTING – De laatste weken heb ik het zó vaak geroepen: “Ik kán niet meer. Ik ben op.” Ik zocht in eerste instantie zelf de oorzaak in mijn hoofd. En dus nam ik rust. Ik deed ’s middags en ’s avonds niets nuttigs. Ik nam écht rust.

Maar toen kwam de frustratie, want het duurde allemaal wel héél erg lang. En wat moest ik nog? Ik deed alles al. Ik nam al écht genoeg rust. De vermoeidheid werd niet minder. Ik bleef uitgeput. Ik vroeg me, omdat ik het gevoel herkende, af of er toch misschien (ook) een lichamelijke oorzaak zou zijn voor mijn vermoeidheid. Maar ook dat was frustrerend, want zou die oorzaak dan ooit gevonden worden? Ik was twee weken geleden bij een drogist. Het schap met vitamines lonkte naar me. Zou ik? Zou dit mijn uitputting oplossen? Maar ik kocht ze niet. Ik slik liever alleen wat mijn huisarts me voorschrijft en dat is meer dan zat.

Vorige week was het tijd voor mijn ‘vinger-aan-de-pols’ afspraak met de huisarts. Ik besprak de vermoeidheid én mijn frustratie over het feit dat er waarschijnlijk niets gevonden zou worden.
Ik mocht bloed laten prikken. Gewoon, de algemene dingen. En een check van de dingen waar ik al medicijnen voor slik.

Maandag belde de huisarts. Enigszins wanhopig begon ik al met: “En, er is zeker weer niks gevonden?” Maar dat was er wel. Totaal onschuldig, dus dat is fijn. Er zijn wat dingen in mijn bloed gevonden die er mede voor kunnen zorgen dat ik nu zo uitgeput ben. Natuurlijk zal mijn hoofd ook een rol spelen. Maar mijn bloed gaf ook gewoon waardes aan die lieten zien dat het niet gek was dat ik moe was. Nieuwe pillen en de dosering van pillen die ik al had omhoog.

Ik hoop zó dat het effect gaat hebben (even geduld, dat wel…). Dat ik iets van mijn energie terug ga krijgen. Mijn hoofd wil van alles, maar mijn uitgeputte lichaam houdt me tegen. Als ik dan weer wat energie heb, lukt het me hoop ik ook weer beter om leuke dingen te doen.
Natuurlijk lost deze medicatie de overprikkeling niet op, maar ik hoop wel een stukje lichamelijke uitputting.

Aanvulling voor de blog:
Het moge duidelijk zijn: die vermoeidheid is intens en helaas nog niet voorbij. Ik kom terug, maar nog even niet nu. Ik ben al lang blij dat ik mijn huishouden kan doen en twee keer per dag naar buiten ga. Regelmatig alleen op wilskracht, maar ik dóe het. En dat is voor nu oké.

Omdat ik deze persoonlijke updates niet zie als van veel toegevoegde waarde (ik blog er later op een andere manier nog wel over), haal ik ze t.z.t. weer weg, maar ik vind het wel prettig om zo iedereen even op de hoogte te houden.

13 gedachten over “Dienstmededeling / persoonlijke update (2)

  1. En dan hoop ik dat er bij de bloedwaarden óók gekeken is naar antistoffen van het Covid virus.
    Je kunt immers ongemerkt het virus opgelopen hebben en ook dát kan voor mateloze vermoeidheid zorgen. Maar ik neem áán dat het wel meegenomen is bij de bloedtest.

    Like

      1. Ach, dit is makkelijker op te lossen denk ik. Pilletje extra en hopen dat ’t een beetje werkt.

        Like

  2. Ja, daar sluit ik me bij Rietepietz aan, maar er zijn ook nog andere virussen die zulke gevolgen kunnen hebben. Dus laat daar nog eens naar kijken. En naar alle mineralstoffen en vitaminen. Zeker omdat je zegt, dat je met het eten een probleem hebt. Maar ik stuur je nog een mail. Heel veel succes!

    Like

  3. Het eerste wat ik dacht heb je geen covid opgelopen want die extreme vermoeidheid kan er op duiden, maar ja dat doet Pfeiffer ook. Wens je sterkte snap dat je blog en die van anderen even niet belangrijk zijn en wens je veel sterkte.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.