Cameragevaar!

Als je mij ziet, heb je grote kans dat je me ineens mijn telefoon ziet pakken. Niet omdat ik bang ben dat ik het laatste appje mis, maar omdat ik te pas en te onpas overal foto’s van maak. Sommige dingen zijn nooit veilig, maar gelukkig zijn er ook een heleboel dingen die nooit bang hoeven te zijn dat ze ineens met mijn camera te maken krijgen. Ben jij veilig? Je ontdekt het in deze blog;).

Foto’s leggen herinneringen vast

In de polder is geen enkel plantje of vergezicht veilig. Ik vind alles mooi en leg dat graag vast. Dat doe ik al jaren. Voor ik een telefoon met camera had, maakte ik al graag (en veel) foto’s met een camera, maar sinds ik een telefoon met camera heb, maak ik echt overal en nergens foto’s van. Sindsdien maak ik ook alle foto’s met mijn telefoon. Ik let er bij het kopen op dat de telefoon een goede camera heeft, omdat ik mijn telefoon dus ook als camera gebruik. Ik vind foto’s een heel erg fijne manier om herinneringen vast te leggen en te bewaren. En nee, ik maak geen foto’s als ik mijn weekboodschappen doe, maar wel van lichtpuntjes. Toch staat mijn telefoon vooral vol met polderplaatjes én… bloemenfoto’s.

Woehoe, bloemen!

Als ik een bos bloemen in huis heb, loop ik er constant met mijn telefoon omheen. De ene dag staat namelijk het ene bloemetje mooi in bloei en de volgende dag weer een ander bloemetje en ik wil het allemaal vastleggen. Het kan gerust gebeuren dat ik dertig of meer foto’s op mijn telefoon heb staan van één simpele bos bloemen. Gewoon, omdat ik ze zo mooi vind en na hooguit een week zijn die bloemen toch echt weg, maar de foto’s niet. Bloemen zijn dus nooit veilig en krijgen altijd te maken met mijn camera.

De tuin staat in bloei!

Ook zoiets: planten in de tuin. Toen ik een poosje geleden bij mijn moeder kwam, stond haar tuin in bloei. Ik liet mezelf binnen (ja, ik heb ook na negen jaar op mezelf nog een sleutel van mijn ouderlijk huis) en toen mijn moeder later beneden kwam, had ze me wel gehoord, maar zag ze me niet. Waar ik was? In de tuin. En ja, ik liep met mijn telefoon in mijn hand en ik zat ergens tussen haar bloeiende planten. Waarom? Omdat ik ze mooi vond én natuurlijk omdat ik die foto’s mooi zou kunnen gebruiken bij mijn blogs.

Dit is mijn kans!

Nog zoiets… Tijdens mijn fietstochtjes kwam ik heel vaak stokrozen tegen. Ik vond ze prachtig, maar durfde ze niet op de foto te zetten. Want ja, het is prima om ergens tussen het onkruid te gaan zitten, maar die stokrozen stonden altijd bij mensen in de tuin. Dan kon ik toch niet ongegeneerd foto’s gaan staan maken? Ik deed het dus nooit, maar baalde wel, want ik vond ze zó mooi.

En toen was er een barbecue met familie. Ik zag al gelijk toen ik de tuin van mijn broer en schoonzus betrad dat er stokrozen stonden. Ik hield me in. Ik kwam daar voor een barbecue, dus ik ging geen foto’s maken. Wat vlees en salade en tijd later kon ik me tóch niet inhouden. Mijn telefoon kwam tevoorschijn en een paar familieleden keken wat verdwaasd naar wat ik deed. “Wat doe je?” Een ander deel van de familie had gelijk door waar ik mee bezig was. Ik stond natuurlijk weer eens met mijn camera tussen de bloemen. Ik dacht namelijk: bij een ander in de tuin durf ik niet, maar dit is mijn kans om die prachtige stokrozen op de foto te zetten!

Ben je wel veilig?

Nu vraag je je misschien af of je het risico loopt dat ik tijdens een gesprek ineens mijn telefoon pak en een foto van je ga maken. Maak je geen zorgen: ik maak van snel veranderende mensen graag foto’s, maar zo boven de zes jaar verander je niet meer zo snel, dus dan ben je helemaal veilig. Je vindt namelijk heel weinig foto’s van mensen (tenzij in de peuterleeftijd) op mijn telefoon. Wat je ook niet vindt op mijn telefoon? Huizen, gebouwen, steden, enz. Ik houd vooral van natuur: wijds én gedetailleerd. Al het andere is helemaal veilig voor mijn camera.

Wat moet ik met al die foto’s?

Inmiddels heb ik duizenden polderplaatjes en bloemenfoto’s gemaakt. Wat ik er vervolgens mee doe? Ze verdwijnen niet. Allereerst krijgen ze een plek in mijn fotoalbum. Sinds ik blog , kijk ik een beetje anders om me heen en zorg ik voor nóg meer detailfoto’s. Die gebruik ik namelijk voor bij mijn blogs. Dat heeft er ook voor gezorgd dat ik nog meer schoonheid vind overal en nergens.

Al een poosje speelde ik met het idee dat ik ‘meer wilde’ met mijn foto’s. Al die mooie plaatjes, daar kon ik toch wel wat mee? En toen, op een late avond, waagde ik de gok en maakte ik fotokaarten. Ik ben er zó blij mee! Nu kan ik andere mensen ook blij maken met mijn foto’s. En ja, daar word ik dus heel gelukkig van, als ik dan zoiets kan doen met mijn foto’s.

21 gedachten over “Cameragevaar!

  1. Mooi die fotokaarten (glanzend of mat?). En verder vind ik je fotos erg mooi en scherp. Succes!

    Like

    1. Deze zijn mat. Volgens mij zijn ze ook wel glanzen te krijgen, maar op één of andere manier ben ik tegenwoordig van mat. Zijn ze namelijk ook ’s avonds bij lamplicht nog mooi;).

      Like

  2. Leuk verhaal en je foto’s mogen er zijn.
    Goed idee om er fotokaarten van te maken!
    Een kalender is misschien ook een idee? Kun je ook nog cadeau geven….

    Like

    1. Ja, een kalender is ook leuk! Ik maakte er tot vorig jaar elk jaar één voor mezelf met eigen foto’s. Nu gebruik ik een ander soort planner en heb ik geen kalender meer. Ik heb nog wel een verjaardagskalender met mooie foto’s, maar die hoeft niet ieder jaar vervangen te worden;). Maar inderdaad is een kalender ook een leuk idee om cadeau te doen. Zou ik zelf niet aan gedacht hebben, maar nu ga ik het zeker onthouden. Geweldig idee!

      Like

  3. Weer een hele leuke blogpost gelezen . en wat een tof idee voor de fotokaarten.Ik was al tijdje op zoek naar een mooie persoonlijke ‘beloning’ voor nieuwe volgers/nieuwsbrieflezers van mijn blog. Dit lijkt mij een perfect cadeautje en helemaal persoonlijk met mijn foto’s.
    En een kalender is natuurlijk ook een goed idee met de seizoenen in de hoofdrol.

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik heb ook nog gewoon een sleutel van mijn ouderlijk huis hoor, nooit bij stilgestaan dat dat niet normaal zou zijn of zo.

    Like

    1. Haha, het is volgens mij heel verschillend. Mijn ouders hadden volgens mij na hun trouwen bijvoorbeeld geen sleutel meer van hun ouderlijk huis.

      Geliked door 1 persoon

  5. Ik geniet altijd erg van je foto’s op je blog! En die fotokaarten zijn schitterend, wat een goed idee!
    Jij maakt ook jaar-fotoboeken toch? Dat vind ik ook al zo’n goed idee…(dat ik dan toch weer niet zelf uitvoer)
    Groetjes
    Jantine

    Like

    1. Ja, klopt, van die jaarboeken. Doe ik nog steeds heel trouw. Volgende week voeg ik augustus 2021 toe😊. En fijn dat je geniet van mijn fotos!

      Like

  6. Wat betreft stokrozen: je kunt de zaadjes aan je broer vragen, en dan in de polder (of op je balkon of in zo’n vierkantje met een boom erin op straat) zaaien. Guerrilla gardening heet dat! En het is nog goed voor de biodiversiteit enzo ook!

    Like

    1. Goed plan. In mijn tuintje gaan ze sowieso dood, maar ik kan natuurlijk best wat positief vandalisme in de polder achterlaten.

      Geliked door 1 persoon

    1. Precies. En ik vind dit dan toch leuker dan een kaart online maken en dan door het bedrijf naar de ontvanger laten sturen. Bovendien is dit stukken goedkoper.

      Like

    1. Ja, klopt. Dus dan krijg je gewoon een doos met een hoop kaarten thuis en die stuur ik dan zelf naar anderen.

      Like

  7. Wat leuk die kaarten, ik heb er ook wel eens aan gedacht maar stuur bijna geen kaarten en heb nog liggen. Deel je foto’s hier ik kijk er met plezier naar.

    Geliked door 1 persoon

  8. Wauw, je fotokaarten zijn prachtig geworden! Ik weet niet of je dat leuk vindt, maar ik geloof dat je ze ook kunt aanbieden op sites als pixabay.com.

    Like

    1. Dat zou ik zeker leuk vinden! Ik heb al naar zoiets zitten kijken, maar kon het niet helemaal vinden. Dit is dus een site om te onthouden.

      Like

Reacties zijn gesloten.