En dat kan wel?

Vorig jaar gaven mijn zusje en ik mijn moeder kaartjes voor de musical The Sound of Music cadeau. Puur voor mijn moeders plezier -en natuurlijk helemaal niet uit eigenbelang;)- gaven we onszelf er ook bij cadeau. Met z’n drieën naar de musical dus. Eind november was het zover. Ik had er zin in. Tegelijk durfde ik er bijna niets over te zeggen, want ik kon een heleboel dingen niet. Een musical zou dan wel kunnen? Ja, en vandaag leg ik uit waarom.

Vermoeiende feestjes

Toen alle regels rondom corona een beetje versoepeld waren na de zomer, kwamen ook de familiefeestjes weer terug. Dat vond ik heerlijk en ik had die feestjes gemist. Ik had het echt gemist om met z’n allen bij elkaar te kunnen zijn. Toen het weer kon, merkte ik dat ik het totaal verleerd was om met al die prikkels om te gaan. Sowieso was mijn hoofd erg vol en was ik snel overprikkeld en als ik dan ook nog naar feestjes ging, was dat vreselijk vermoeiend voor me.

Ik herinner me een verjaardag waarbij ik eigenlijk bij binnenkomst al overprikkeld was. Ik kwam als één van de laatste gasten binnen en het was dus al ‘herrie’ bij binnenkomst. Ik voelde hoe mijn hoofd er een error van kreeg. Toch bleef ik, maar ik reed huilend naar huis. Ik baalde ervan dat ik dit niet meer kon en dat ik het als het ware verleerd was.

Het weerhield me er niet van om een paar weken later weer naar een volgende verjaardag te gaan. Ik wilde dit namelijk weer kunnen. Maar het bleef moeilijk en vermoeiend. Kon ik dit dan echt niet meer? Ik wist het niet. Mijn psycholoog, met wie ik het besprak, dacht dat er heel veel factoren een rol speelden. Het was in ieder geval een feit dat momenten met veel prikkels even heel erg moeilijk voor me waren.

Naar de musical

Allemaal leuk en aardig, maar op dat moment had ik mijn moeder al een kaartje én mezelf cadeau gedaan voor The Sound of Music. Ik ben in het verleden vaker naar musicals geweest, dus ik weet heus wel dat er in zo’n theater veel prikkels zijn. Maar ik wist ook dat het in het verleden (oké, dat was vóór mijn burn-out, maar toch) altijd prima was gegaan.

Ik geef eerlijk toe dat ik heb overwogen om maar niet naar die musical te gaan. Mijn moeder zou ook samen met mijn zusje kunnen gaan. Toen ik het met mijn psycholoog besprak, keek hij me alleen maar vragend aan. Hij had er geen oordeel of advies over, maar eigenlijk wist ik wel genoeg. Ik zou wél gaan.

Genieten

Ik probeerde de dagen voorafgaand aan de musical rustig te houden. Dat mislukte nogal jammerlijk, want ik had een heftige therapiesessie en er waren nog wat andere dingen die mijn planning in de war schopten. Helaas.
De grote dag brak aan en gelukkig lukte het me om die middag vrij te houden. Ik sliep vrijwel de hele middag. Daar knapte ik heerlijk van op en dus reed ik fris naar het theater.

Hoe het was? Daar kan ik kort over zijn. Het was heerlijk om weer eens bij een musical te zijn. Het was genieten!
We waren met mijn auto en ik had gereden. Als ik te moe zou zijn, zou mijn zusje op de terugweg rijden, hadden we afgesproken. Het was niet nodig. Ik kon prima (met dank aan wat adrenaline) zelf naar huis rijden.

Een musical met veel prikkels kan wel?

Op de één of andere manier durfde ik vooraf bijna niet te zeggen dat ik naar een musical zou gaan. Ik had overwogen om verjaardagen af te zeggen omdat ik die niet zag zitten vanwege de prikkels. Een musical zou dan wel kunnen?
Dat is een vraag die niemand me zal stellen, maar die in mijn hoofd dan rond blijft zingen. Voor mijn gevoel moet ik het dan verantwoorden (en dat is natuurlijk onzin, maar mijn gevoel is nogal eigenwijs). Voor mezelf is het heel erg logisch dat een musical ‘makkelijker’ is dan een verjaardag.

Natuurlijk zijn er bij een musical veel prikkels. Het geluid komt hard binnen en de lichten spelen ook een rol. Toch is het anders dan een verjaardag. Zodra de muziek start, houdt iedereen zijn mond. Ik hoef geen gesprekken te volgen en alert te zijn om goed te kunnen reageren. Er is wel veel ‘herrie’ qua muziek, maar dat is ‘geregisseerde herrie’ en dat maakt het heel overzichtelijk.

Dus ja, een musical is voor mij makkelijker dan een verjaardag. Aan de ene kant is dat fijn, want ik heb er intens van kunnen genieten. Aan de andere kant zou ik soms willen dat een verjaardag makkelijker was. Daar kom ik nu eenmaal vaker dan bij een musical…

15 gedachten over “En dat kan wel?

  1. Heel herkenbaar. Een feestje of familiehappening is iets heel anders als een concert, theater of musical. Daar ben je op 1 ding gefocust en niemand vraagt andere sociale vaardigheden. Verder heb je het meestal zelf uitgekozen, dus past het bij jou. Iets wat je ook niet van de bezoekers van een feestje kunt zeggen. Maar te veel theater of concerten achter elkaar gaat mij ook opbreken. Maar ik ben wel jalours….the sound of music…. Helaas is die hier niet erg in, dus waarschijnlijk ook geen musical. Maar de liedje meezingen…een droom… Geniet er nog maar extra van.

    Like

    1. Meezingen is op het moment verboden geloof ik, maar het was toch wel erg fijn. En ik snap het hoor, te vaak achter elkaar is inderdaad niet handig. Ik was overigens ook blij toen het afgelopen was. Begon helemaal zenuwachtig te worden van het dicht op elkaar gepropt zitten. Dat zijn dan toch ook weer prikkels. Maar dan weet ik: duurt tot *bepaald tijdstip* en dat maakt het te overzien.

      Like

  2. Zo begrijpelijk, de spanning vooraf is al zo’n enorme prikkel en dan mee te moeten doen aan gesprekken…
    Fijn dat je toch naar de musical bent gegaan. En dan de sound of music: ’t blijft toch een van mijn favorieten.

    Geliked door 1 persoon

  3. Niet alleen is het geregisseerde herrie, maar ook, vooral: je weet wat er van je verwacht wordt. Zitten, klappen, blij kijken en je mond houden. De tijdsduur is duidelijk (ook dat is bij een verjaardag niet het geval) en niemand haalt het in zijn hoofd om ‘spontaan’ even hapjes aan te gaan bieden, een liedje te gaan zingen of jou te zoenen/knuffelen ‘want we hebben elkaar al zo lang niet gezien!’. Je kunt de gesprekken vooraf en in de pauze makkelijk sturen (gewoon over de voorstelling blijven kletsen) en ook na afloop is alles duidelijk. Daarbij zijn er wel felle lampen en veel geluid, maar die lampen zijn niet op jou gericht (en anders ben je op de verkeerde plek) en het geluid is gecontroleerd en afgesteld: er zit geen ruis in en je hoeft niet je best te doen om vier verschillende gesprekken te volgen en tegelijkertijd de muziek eruit te filteren en ook nog te doen alsof je niet overprikkeld bent. In het donker zien ze toch je ‘ik ben overprikkeld’-gezicht zien 😉

    Like

    1. Klopt! Ik vond alleen de hoorbaar ademende persoon naast me nogal overprikkelend, maar zelfs dat kon ik (net, dat geef ik toe) hebben omdat ik wist hoelang ik nog vol moest houden.

      Like

  4. Dat heb ik met de bioscoop. Mensen zeggen dan tegen mij: dat je dat kan, zoveel herrie. Nee, een etentje of een verjaardag, dat is pas herrie. Ik kan dat net als jij niet handelen.

    Geliked door 1 persoon

  5. Het antwoord ligt in de zin; “Toen het weer kon, merkte ik dat ik het totaal verleerd was om met al die prikkels om te gaan. ” Als je voorheen iets aangeleerd hebt dat je nu verleerd bent moet het óók wel aan te leren zijn lijkt me.

    Like

  6. Herkenbaar wel, alhoewel ik ook steeds vaker zoiets heb van, ik kies voor de dingen die mij energie geven. Waar ik wat aan heb, maar ja, meningen van anderen blijven daarin altijd ingewikkeld. Maar tegenwoordig heb ik wel steeds meer zoiets van eigenlijk is er niemand aan wie ik me moet verantwoorden, behalve mijzelf. Dus als een musical mij meer energie geeft, of ik daar qua herinneringen meer uithaal (of in mijn geval een concert) dan een verjaardag, dan is dat zo voor mij. En dan maak ik toch liever de keuze een avondje los te gaan op een concert (met gevolgen) dan naar een verjaardag te gaan.

    Like

  7. Het lijkt me na maanden van amper prikkels ok best wel heftig om weer heel veel prikkels te moeten verwerken. Is opbouwen hier een idee? Kan me ook voorstellen dat je keuzes moet maken en dat een verjaardag dan niet je eerste keuze is. Ik vind ze al jaren heel vervelend en ben na zulke dingen compleet gesloopt, nu skip ik ze al jaren waar ik kan.

    Like

  8. Bij een musical hoef je ook niet zelf actief te participeren. Het is toch een ander soort prikkels, dus ik snap heel goed dat dit beter gaan dan zo’n verjaardag bezoeken.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.