Warmbloedig

Een zomerjas heb ik jaren niet gehad en in die tijd ook nooit gemist. Een winterjas heb ik altijd wel, maar draag ik eigenlijk alleen tijdens mijn rondjes door de polder. Als ik ergens naartoe ga, neem ik mijn jas niet mee. Ik ben nogal warmbloedig, denk ik. Ik vind het buiten gewoon al snel een prima temperatuur en heb dan geen jas nodig. Maar blijkbaar is dat een soort bezienswaardigheid en dat vind ik irritant.

Ik ben warmbloedig

Ik ben de eerste die toegeeft dat ik misschien wat snel zonder jas buiten loop, maar feit is dat ik het tijdens mijn polderrondjes gewoon al snel warm krijg. Als het vriest, kost het me wat meer moeite, maar zodra het vijf graden of meer is, krijg ik het al snel warm tijdens mijn wandelingen. Als er dan ook nog een lentezonnetje bij komt kijken, vind ik dat het tijd is om mijn jas uit te doen. In het begin neem ik ‘m dan nog wel mee, voor het geval dat, maar al snel laat ik hem thuis. En waar ik dan eerst nog in een trui loop, wordt dat al snel een shirt met korte mouwen.

Niks mis mee toch?

Kijken mag, opmerkingen maken niet

Blijkbaar is er wel iets mis mee. Het valt me namelijk op dat er met grote regelmaat opmerkingen worden gemaakt over mijn gebrek aan warme kleding. “Nou, jij zult het wel koud hebben!” en meer van dat soort opmerkingen hoor ik regelmatig. Of mensen brommen het tegen elkaar, nadat ze mij gepasseerd hebben. De laatste keer hoorde ik een man tegen zijn vrouw mompelen: “Die heeft het duidelijk niet koud.” Nee meneer, klopt.

Oké, oké, mijn moeder kan het ook hoor. Dan kom ik in een lentezonnetje zonder jas op de fiets aan en heeft ze niets door. Maar als ze dan bij vertrek mee naar buiten loopt, gilt ze het bijna uit: “Heb je geen jas aan?! Veel te koud, meid!” Maar kijk, dat hoort zo. Je kunt de dertig passeren, maar moeders horen dat soort opmerkingen te maken. Punt. Oma’s ook trouwens. Hoort gewoon. Blijkbaar krijg je dat erbij op het moment dat je een kind krijgt. Dus ja, dat kan ik hebben, maar al die opmerkingen van wildvreemden op straat daar snap ik helemaal niks van.

Mijn verwondering over koukleumen

Zal ik anders de volgende keer ook eens iets zeggen? Zij verwonderen zich namelijk over mijn korte mouwen, maar andersom ben ik ook nogal in shock van wat ik zie. Terwijl ik al in een shirtje met korte mouwen mijn polderronde liep, zag ik nog mensen met een winterjas, een sjaal en/of handschoenen.

Van handschoenen op een wandeling snap ik sowieso al niks. Als ik koude handen krijg (en dat is twee keer per jaar), stop ik ze wel even in mijn jaszak.

Of wat te denken van mutsen? Ik heb er één ergens in een kastje en ik ben in het afgelopen jaar een paar keer in de verleiding gekomen om ‘m te dragen. Maar dat was dan omdat ik het op de elektrische fiets maar niet warm krijg en niet tijdens een wandeling. Tijdens een wandeling draag ik nooit een muts. Of nou, toch wel. Vorig jaar, toen er sneeuw lag en er een ijskoude oostenwind stond. Maar verder? Nee. Zelfs vorig jaar ging hij eigenlijk altijd halverwege mijn wandeling af. Je smelt toch helemaal weg met een muts op je hoofd?

Dat zijn de dingen waar ik me dan over verwonder.
Zal ik misschien de volgende keer ook maar tegen iedereen roepen dat ze het blijkbaar koud of warm hebben?
Ga ik niet doen natuurlijk. Ik kijk gewoon.
En als ze iets tegen mij zeggen, lach ik lief.
Of sarcastisch, kan ook.
Maar ik ben een autist hè, dus ik heb zogenaamd geen expressie. Niemand die het verschil ziet tussen een lief of sarcastisch lachje;).

19 gedachten over “Warmbloedig

  1. Haha, dit is ZO herkenbaar! Ik ben ook altijd degene die een jas niet nodig vindt. Soms ben ik iets te optimistisch en krijg ik wel spijt. En laatst werden we verrast door een flinke stortbui, dat was ook wel jammer…

    Like

  2. Haha, dit jaar heb ik voor het eerst een zomerjas…
    En ook heb ik het dit jaar voor het eerst fris… geen idee waar het aan ligt.
    Maar temperaturen boven de 23 graden vind ik echt niet prettig….

    Like

    1. Ik kan er prima tegen als het warm is, maar dan ga ik geen enorme stukken meer wandelen, want dan smelt ik weg. Dan stap ik liever op de fiets, met de wind door m’n haren.

      Like

  3. Afgelopen winter kon ik niet eens een trui of een jas met lange mouwen aan, want ik had een flinke brace om mijn arm. En dus stond ik, in een shirt met lange mouwen, te werken in het onderwijs, waar de ventilatie bestond uit HRKO (Het Rolluik Kan Open)… En nee, ik had het niet koud.

    Like

  4. Ik wou dat ik jou was….ik heb het in de herfst en winter meestal koud, ook met dikke kleding aan. Geen grammetje vet op mijn lichaam, dan krijg je dat -( .

    Like

  5. Kouwelijk ben ik gelukkig ook niet maar in de winter draag ik dan meestal wel een jas, alleen niet zo’n heel dikke zolang het niet vriest. Iets op m’n hoofd heb ik maar héél zelden, dan moet het echt met een gure wind flink onder nul zijn. Hetzelfde voor handschoenen. Een heel enkele keer vraagt wel eens iemand of ik dat niet niet koud vind maar dat stoort me niet hoor, is vast goed bedoeld.

    Like

    1. Van een willekeurige voorbijganger op straat stoort het me wel. Maar ja, voorbijgangers storen me sowieso. Ik heb de polder graag voor mij alleen;).

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.