De pillen die ik niet slikte

“Hoe gaat het met slapen?” vroeg mijn nieuwe psychiater. “O, dat gaat best goed,” antwoordde ik en ik meende het. Maar na doorvragen bleek de psychiater er een andere mening over te hebben.

Slapen gaat wisselend

Slapen is bij mij een ingewikkeld ding. Het gaat bij vlagen heel goed en heel slecht. Ik kan soms maanden slapen als een roos en dan ineens een paar weken of maanden gekweld worden door nachtmerries of halve nachten wakker liggen.

Sinds ik in april van de psychiater medicatie kreeg om overprikkeling te voorkomen, gaat het slapen gelukkig ook beter. In het begin werd het alleen maar even slechter, maar daarna werd het beter. Ik word ’s nachts nog wel met enige regelmaat wakker (want ja, mijn blaas wil af en toe leeg, snap je?), maar dan slaap ik daarna gelijk weer verder. Dat was voor ik die pillen slikte wel anders. Dan werd ik wakker, ging mijn hoofd AAN en lag ik uren naar het plafond te staren.
Ik vind dit een hele verbetering, dus daarom antwoordde ik op de vraag van de psychiater hoe het met slapen ging dat het best goed gaat nu.

Dromen

De psychiater vroeg verder: “Droom je?” Hm, ja, ik droom. Gelukkig droom ik tegenwoordig niet meer de nachtmerries die me jaren hebben gekweld over mijn werk, maar ik droom wel. Ook dat gaat bij vlagen. Soms droom ik maanden niet en dan lig ik ineens een paar weken alles bij elkaar te dromen. De meest onzinnige dingen kwamen bij die laatste droomweken voorbij en net op dát moment zat ik bij de psychiater.

Ik antwoordde op de vraag naar dromen: “Dat wisselt. Soms een paar weken een heleboel dromen en soms helemaal niet.”

“Hoe was het de laatste drie weken? Hoeveel nachten per week droom je?” vroeg de psychiater. Ja, lekker dan. De laatste weken had ik net veel gedroomd. Maar het was toen ook vakantie en warm en dan droom ik altijd meer. Maar ja, dat was de vraag niet, dus ik antwoordde naar waarheid dat ik zo’n vier tot vijf keer per week droomde. En ja, veel dromen gingen over stressgerelateerde onderwerpen, dus dat gaf ik ook aan.

Het ‘wonderpilletje’

De psychiater kwam direct met een recept. De pillen die hij voorschreef moesten mijn dromen gaan verminderen. Ze zouden ervoor zorgen dat die minder intens zouden worden. Ik stelde mijn belangrijkste vraag bij nieuwe medicatie: “Mag ik er nog mee rijden?” Dat mocht. En dus liet ik het daarbij en ging ik met recept de deur uit.

Het ging allemaal heel snel en dat is niets voor mijn brein. Eenmaal in de auto vroeg ik me af wat ik had gedaan. Ik had mezelf pillen voor laten schrijven voor iets waar ik helemaal geen problemen mee had. Ja, ik droomde de laatste weken veel, maar ik vond het geen probleem. Het zou namelijk wel weer stoppen na een poosje.

Een dag later haalde ik de medicatie op bij de apotheek. Ik wilde die pillen niet, want ik zag het probleem niet, maar ik vond de psychiater nogal dwingend, dus ik bedacht: ik slik die pillen drie weken tot de volgende afspraak en dan stop ik er weer mee. Helaas bleek uit de bijsluiter dat dat geen optie was. Het waren pillen die langzaam afgebouwd moesten worden. Bovendien bleek uit de bijsluiter dat ik een week niet zou mogen rijden en het was nogal heftige troep. Prima als ik het nodig zou hebben, maar nu niet.

Het pilletje dat ik niet slik(te)

Ik nam een besluit: ik zou dit pilletje niet slikken. Ik wilde geen zware medicatie (bovenop alles wat ik al slik) voor iets waar ik het probleem niet van zag. Ik deelde dat besluit met mijn psycholoog en die gaf aan dat dat mijn goed recht was. Maar ik was bang. “Wat als de psychiater dan over drie weken boos wordt?” Volgens de psycholoog kon ik mijn redenering goed uitleggen, dus zou dat wel meevallen.

Ik slikte het pilletje niet.
Een week later koelde het buiten en in huis af en waren de dromen verdwenen.
Zie je? ‘Probleem’ opgelost. Zónder pilletje.
Nu de psychiater nog opbiechten dat ik zijn wonderpilletje niet geslikt heb.

17 gedachten over “De pillen die ik niet slikte

  1. Wat goed van je dat je naar je gevoel geluisterd hebt en besloten hebt ze niet te nemen. Iets slikken (zeker iets heftigs) als je er zelf geen hinder van ondervindt kan nooit goed zijn. Fijn dat je psycholoog achter je staat.

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat fijn dat het vanzelf weer goed gekomen is. Hoewel er dus eigenlijk niets fout was ? Ik moet bekennen dat ik niet begrijp waarom je niet zou mogen dromen. Eigenlijk heb ik altijd begrepen, dat iedereen droomt, elke nacht ( alleen herinner je het je vaker niet dan wel bij het wakker worden ) en dat dit juist goed is. Heb je de psychiater nog gevraagd waaróm je niet zou mogen dromen ?

    Like

    1. Klopt; ik dacht ook dat dromen juist belangrijk was voor verwerking en dat soort dingen. Het was om rustiger te slapen, dat ik die pillen kreeg, maar ik heb niet gevraagd waarom dromen niet goed zou zijn.

      Like

  3. Goed dat je je eigen beslissingen neemt. Alleen jammer dat je het NA de aankoop hebt gedaan, zo krijgt de arts of apotheek toch zijn provisie op iets, dat jij niet nodig hebt. Misschien kun je volgende keer eerst een copie van de bijsluiter vragen. Eigenlijk zou de arts je dat al moeten kunnen geven. Volgens mij staat dat gewoon in een database, die zij hebben, en die ze dus kunnen printen. Dan kun je dat in alle rust doorlezen. Ik weet eigenlijk niet of ze al een provisie krijgen voor het uitschrijven van het recept. Maar ja… Succes!

    Like

    1. Die bijsluiter staat ook online, dus die had ik vooraf kunnen bekijken, maar daar heb ik in alle voor mij veel te hoge snelheid helemaal niet aan gedacht. Punt is: ik slik normaal ook wel wat ik krijg voorgeschreven, ook als het niet ‘goed voelt’. Dan vertrouw ik de arts. Dat vertrouwen is er bij deze psychiater niet. En dus slik ik niet zomaar wat ik krijg voorgeschreven.

      Geliked door 1 persoon

  4. Ik neem aan dat je ook gezegd hebt dat je de dromen geen probleem vind en dat ze bovendien ook altijd weer verdwijnen. Dan is zo’n man toch wel vreemd bezig als hij je dan toch nog tamelijk zware spullen voorschrijft. lijkt me slechte zaak.

    Like

    1. Ik heb gezegd dat het bij vlagen komt en gaat. Maar ja, hij vond vier of vijf keer per week (want dat was toen net even zo) heel veel en hup, daar kwam een recept. Ondanks dat ik dus zei dat het altijd bij vlagen gaat. Maar wordt vervolgd.

      Like

    1. Ja, ik onthoud dat allemaal. Ik heb een olifantengeheugen. Dat klinkt leuk, maar heeft ook nadelen.

      Like

  5. Als ze nou eens de problemen proberen op te lossen zonder van die zware chemische zooi, heeft hij er geen financieel baat bij je die troep aan te smeren? En een week niet rijden, ik vind dat nogal wat.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.