Boekenpraat: Mijn leesliefde en mijn burn-out

Inmiddels schreef ik diverse blogs over mijn leesliefde, in verschillende leeftijds- en levensfases. Tijdens mijn periode als juf hield ik nog steeds van lezen en ik probeerde het ook bij de kinderen waar mogelijk te stimuleren. Maar toch kreeg mijn leesliefde het op een gegeven moment zwaar te verduren. Deze blog gaat over mijn leesliefde en mijn burn-out.

Steeds minder lezen

Hoewel ik het lezen bij mijn leerlingen waar mogelijk stimuleerde, las ik zelf steeds minder. In de eerste jaren dat ik werkte, las ik nog veel en gingen er heel wat boeken doorheen, maar langzaam maar zeker werd het lezen steeds minder. Het werk nam toe. Overdag werkte ik, vijf dagen in de week. Eerst was er dan nog het weekend om te lezen, maar ook dat verdween. Langzaam maar zeker slokte het werk me zo op dat ik werkte en sliep. Tijd om te lezen was er niet meer.

Ik wil lezen!

Mijn burn-out kwam niet uit de lucht vallen en had een lange aanloop. Ik meldde me in 2018 ziek, maar ik vond heel recent nog een briefje dat ik schreef in 2016. Daarin zette ik de plus- en minpunten van een dag minder werken op een rij, omdat ik in 2016 dacht dat dat een oplossing voor mijn intense vermoeidheid en opgejaagde gevoel zou kunnen zijn.

Behalve dat ik wat werkdingen op een rijtje zette qua voor- en nadelen, maakte ik ook een kolom met de kop ‘Wat wil ik?’ In die kolom stonden dingen die ik wilde doen op mijn vrije dag, als ik die zou nemen. Heel duidelijk stond daar: boeken lezen. Ik miste het lezen dus zó erg dat ik het zelfs op een lijstje zette van dingen die ik wilde doen.

De dag vrij kwam er niet en de boeken kwamen er (dus) ook niet. Ik werkte weer nóg een beetje meer en las weer nóg een beetje minder.

Tijdens de laatste zomervakantie voor ik me ziek meldde, las ik heel veel boeken. Het voelde als een inhaalslag die ik moest maken en als een kans die ik moest pakken: nu is het vakantie, dus nu kan ik lezen. Ik las in die vakantie minstens twee boeken per week en ik vond het heerlijk. Dit was wat ik zo gemist had. En mijn leesliefde bloeide weer op.

Lezen tijdens mijn burn-out

Toen ik ziek thuis kwam te zitten, had ik het kleuren als hobby in eerste instantie nog niet ontdekt. Ik moest het dus echt van de hobby lezen hebben. Dat was soms best lastig, want mijn brein was met van alles bezig en ik vond het lastig om me te concentreren op een boek. Tegelijkertijd was het heerlijk als het lezen wél lukte, want dan stonden eindelijk mijn eigen gedachten even niet centraal, maar de woorden van een ander.

Ik haalde stapels boeken in huis én ik las ze.
Inmiddels zijn we vier jaar verder en ik heb misschien wel honderden fietsritjes naar de bieb gemaakt om boeken te halen. Ik las ze ook vrijwel allemaal. Het blijft een strijd. 2022 is wel een beetje het jaar van de voortdurende leesdip (vanwege concentratieproblemen), maar toch is het lezen nooit meer gestopt. Nooit zoals toen ik werkte en eigenlijk al burn-out was. Er gaat eigenlijk geen dag voorbij zonder dat ik een boek opensla. En dat is iets waarvan ik hoop dat dat voor altijd blijft. Ik hoop dat mijn leesliefde nooit meer zo zal lijden als tijdens die jaren dat ik met mijn burn-out nog werkte. Want lezen blijft toch mijn allergrootste hobby en mijn leesliefde blijft altijd bestaan!

9 gedachten over “Boekenpraat: Mijn leesliefde en mijn burn-out

  1. Lezen is heerlijk, ik ben er een groot liefhebber van, net als jij. Maar het is soms inderdaad lastig om er daadwerkelijk voor te gaan zitten, de rust te vinden, en als ik dan eindelijk zit, om te blijven zitten.

    Geliked door 1 persoon

  2. O, ik kan me niet voorstellen dat ik een dag zonder lees zit.
    Maar er zijn periodes dat het niet lukt en inderdaad meestal door stress of een te vol hoofd, waar dus niets (boeken) meer bij kan.
    En het gekke is dat ik het dan wèl mis.

    Like

  3. Voor lezen heb je een rustig hoofd nodig, Ik kan de ware leesmodus nog steeds niet vinden, de concentratie die je alles om je heen doet vergeten is er domweg niet. Gelukkig lukt het bloggen prima,dus heel eg mis ik het lezen niet.

    Like

    1. Blogs lezen is ‘makkelijker’ lezen, vind ik. Dat lukt mij beter dan een boek, want dan heb je minder lang concentratie nodig. Ik zie blogs altijd een beetje als tijdschriften lezen.

      Like

  4. Als mijn hoofd vol zit, ga ik luisterboeken luisteren. Misschien een goede om in je achterhoofd te houden bij (dreigende) leesdip?

    Like

    1. Voor luisterboeken heb ik juist nog veel meer concentratie nodig, voor mijn gevoel. Omdat ik dan makkelijker af kan dwalen.

      Like

Reacties zijn gesloten.