Leren plannen?

Ik ben dol op lijstjes en gebruik die veelvuldig. Liefst gebruik ik nog lijstjes om aan te geven welke lijstjes ik heb liggen. Volg je het nog? Ik noem mezelf daarom ook wel de koningin van het plannen. En toen zei mijn begeleider dat ik moest leren plannen. Ik moest wat?!

Onrust

Het was tijd voor mijn wekelijkse begeleidingsmoment en nog vóór mijn begeleider iets had kunnen vragen, had ik een mededeling: “Ik waarschuw je vast: ik ben totaal overprikkeld en onrustig en weet ik veel wat. Ik ben helemaal opgefokt.” Zo, dat was maar vast duidelijk.

Uiteraard moest ik toen uitleggen waar die onrust vandaan kwam. Of nee, nóg iets anders: ik moest uitleggen hoe dat voelde. Gelukkig zei mijn begeleider er al bij dat dat een moeilijke vraag was, dus dat het niet erg was als ik die niet precies kon beantwoorden. Ik probeerde het uit te leggen door te zeggen dat ik me voelde zoals ik me altijd voelde toen ik nog werkte: opgejaagd. Maar ja, of dat voor een ander dan duidelijk is, weet ik natuurlijk ook niet.

Mijn planning klopte

De volgende vraag ging over mijn dagindeling en over wat ik dan allemaal aan het doen was waardoor ik me zo opgejaagd voelde. Eén van de dingen waardoor ik me zo opgejaagd voelde, was dat ik bezig was met veel te veel lijntjes rondom vrijwilligerswerk. De andere reden was een week met (bijna) elke dag afspraken. Zo’n week met veel afspraken kan ik -ondanks alle vooruitgang van het afgelopen jaar- nog steeds niet overzien.

Ik had wel een perfect kloppende planning gemaakt, dus daar lag het niet aan. Op die planning stond precies wat wanneer moest gebeuren, inclusief alle afspraken. Alles was duidelijk. Alles paste ook echt prima in de week. Vanwaar dan die onrust?

Ik kan wel plannen, maar…

Die onrust was voor mij heel duidelijk. Ik had die planning wel gemaakt, maar ik hield me er niet aan. Ik was vooruit aan het werken en op maandag al dingen aan het doen die voor donderdag op de planning stonden, enz.

Mijn psycholoog dacht dat ik moest leren plannen, maar al pratend was hij toch met me eens dat ik dát wel kan. Het probleem zit niet in het plannen, maar het probleem zit in het me houden aan de planning.

Daar zit inderdaad een behoorlijk probleem. Ik prop nog steeds het liefst alle taken in de maandag, zodat de rest van de week ‘vrij’ is. Door alles op maandag te doen, kan ik de rest van de week beter overzien.
Daar komt bij dat ik slecht kan tegen dingen die ‘niet af’ zijn. Dat zijn dingen waarbij er nog een open eindje is. Dat gold bijvoorbeeld voor het vrijwilligerswerk: ik had lijntjes uitgezet, maar bij een mail terug wilde ik ook gelijk reageren en lukte het me niet om te wachten tot ik er een moment rustig voor kon gaan zitten. Ik was er constant mee bezig.

Onrust verdragen

Dat bracht mijn begeleider op een andere tip dan leren plannen. Het gaat niet om hoe ik de planning maak, maar het gaat om onrust verdragen. In mijn geval betekent dat: de planning maken en me er dan ook aan houden en verdragen dat het onrust oplevert als dingen nog niet af zijn. Klinkt simpel hè? Gewoon doen wat ik al doe, namelijk een planning maken, maar me er dan aan houden. Klinkt inderdaad simpel, maar de praktijk is weerbarstig. Ik doe m’n best, maar phoe, die onrust is niet leuk. Hoe ik die probeer te verdragen? Ik leg puzzelstukjes. Heel veel puzzelstukjes. Tot nu toe de enige manier om mijn onrust te verdragen. Dat ik dan in bed een hoofd heb dat alsnog al die taken nog tig keer even voor me langs laat komen, zal wel een volgende stap zijn in het leren om de onrust te verdragen.

16 gedachten over “Leren plannen?

  1. Oh, ik vind dit allemaal erg herkenbaar zeg. Ik prop ook het liefst alle afspraken op 1 dag zodat de rest van de week vrij is. En die onrust herken ik zeker ook, evenals de theorie dat het de kunst is om die te leren verdragen. Maar eenvoudig is dat niet.

    Geliked door 1 persoon

  2. Heel herkenbaar ik maak ’s avonds altijd een lijstje voor de volgende dag met ‘haalbare’ zaken. Wanneer er dan iets tussenkomt al is het maar 30 minuten wordt ik onrustig doordat ik denk dat de taken voor die dag niet haal. Ik zal en moet alles op het lijstje afmaken. De kunst voor mij is dus minder zaken plannen en ervoor zorgen dat er een uur ‘tegenslag’ in kan zitten. Ben daar 2 weken geleden mee begonnen maar op papier is het een stuk gemakkelijker dan mijzelf er ook werkelijk aanhouden. Ben ook nog heel erg perfectionistisch dat helpt niet echt mee. Maar goed iets proberen te veranderen is al een hele grote stap. Fijn weekend.

    Like

  3. De opmerking leren plannen…. (bij dol op lijstjes= humor)
    Maar ik vind het wel herkenbaar.
    Als in mijn agenda 3 dingen heb staan (ook al zijn ze nog zo gezellig) ik blijf er mee bezig en voel me dus eh gespannen.

    Like

  4. Wat mij vaak helpt is bedenken bij zo’n mail ‘dit is nu niet mijn taak’. Die ander heeft een taak, namelijk jou terugmailen. Jij hebt geen taak, want jij hebt jouw taak al gedaan (namelijk mailen). En als die ander terugmailt, kun jij prima de volgende dag pas terugmailen, want die ander heeft waarschijnlijk ook gewoon een avond/weekeind/leven. Dus nergens voor nodig om meteen in de houding te springen. Ja, dit duurde bij mij ook even voor ik dit kon 😉

    Like

  5. Ik herken altijd erg veel in je verhalen. In deze ook weer. Ondertussen heb ik me neergelegd bij “als ik aan het einde van de dag kan zeggen dat ik mijn best heb gedaan, dan is dat goed genoeg, want meer kun je niet doen.” Ik voel me altijd zo’n loser als ik mijn planningen niet haal, maar bij mij is het ook nog eens zo dat ik weiger dingen vooruit te schuiven: wat niet af was, komt gewoon lekker bovenop de rest wat ik nog wil doen. Die berg wordt alleen maar groter, haha. Dus plan ik nu bewust rustmomenten in. Want opladen is soms belangrijker dan al die taken oppakken. Hopelijk gaat het je aan je eigen planning houden je steeds beter af, Naomi! Zou toch zonde zijn van je plankwaliteiten als je daarna alles op 1 dag probeert te doen 😉

    Like

    1. Haha, dat is inderdaad waar. Kan ik zo goed plannen, houd ik me er niet aan. En ik herken overigens het niet vooruit kunnen schuiven, maar dan de berg gewoon heel groot maken. Niet echt eh…handig.

      Like

  6. Pure herkenning. Ik doe het liefst ook alles direct en helemaal, dan is het “weg”. Maar dat werkt natuurlijk niet. Dus ik probeer nu mijn taken op te splitsen en dan als ik de eerste heb gedaan, de volgende ergens in mijn agenda plannen. En dat gaat best goed. Alhoewel de disipline nog wel eens ontbreekt. En een ander probleem is, dat ik plotseling tijd over heb en toch meer gedaan krijg. Hoe dat precies zit, weet ik nog niet. Voor mijn gevoel zie ik iets over het hoofd. Maar ….ach…

    Like

    1. Dat heb ik soms ook, dat ik dan plotseling tijd heb. En dán ga ik dus graag vast aan de slag met dingen voor de volgende dag, want ja, wie zegt dat ik dan ook weer tijd (en/of energie) heb? Heb ik wel, maar niet volgens mijn hoofd op zo’n moment.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.