Even zwijmelen: hoogtepunten van 2019

Het jaar loopt ten einde. Ik ga het liefst in winterslaap tot iedereen weer 'normaal' doet, want ik houd niet van al die sentimentele terugblikken en goede voornemens die worden besproken. Maar ja, als ik eerlijk ben, ben ik zelf ook altijd een beetje sentimenteel aan het einde van het jaar. Dus ja hoor, door…

Over smaak valt (niet) te twisten

Over smaak valt niet te twisten, zeggen ze. Over smaak valt natuurlijk wel van alles te zeggen. Ik heb een nogal uitgesproken voorkeur voor en afkeer van bepaalde smaken. Dat gaat verder dan alleen smaak en weegt het zwaarst op het gebied van drinken, gek genoeg. De kracht van geur Geur doet bij mij heel…

Doe niet zo autistisch!

Een strakke planning, lijstjes en behoefte aan structuur en overzicht zijn allemaal overbekende kenmerken van mensen met autisme. Ik heb er lang moeite mee gehad om ‘toe te geven’ dat die dingen voor mij ook heel belangrijk zijn. Ik vertelde mezelf regelmatig dat ik niet zo autistisch moest doen. Maar is dat wel autistisch ‘doen’?…

Een uurtje shoppen. Leuk?!

Het was eind november. Hoewel ik, om overprikkeling te voorkomen, de cadeautjes voor het heerlijk avondje online had gekocht, bleef er toch nog wat te shoppen over. Ik zag er nogal tegenop, want ik wás al steeds zo overprikkeld, maar ik nam een dapper besluit. Ik zou op maandagmiddag, als alle mensen werken en alle…

Dorpelingen in de stad

Sinds 2012 woon ik in een klein dorp. We hebben hier geen verkeerslichten en er zijn een heleboel wegen waarop je elkaar met de auto niet kunt passeren. Even wachten dus op een passerplaats of een erf. Als we op elkaar wachten, zwaaien we vriendelijk. We zitten regelmatig achter een landbouwvoertuig en even wachten op…

De (alternatieve) kerstboom

Zo, hebben we Sinterklaas weer uitgezwaaid? Ik heb het heerlijk avondje nog tegoed, maar voor de meeste mensen geldt dat 6 december de kerstboom tevoorschijn komt. Gezellig toch? Of niet? Kerstsfeer Op de basisschool gold dat de dag na het Sinterklaasfeest de kerstboom in de klas stond. Dat wist ik, want dat was ieder jaar…

Wie neemt mij (nog) serieus?

Afgelopen maandag kon je lezen dat ik bij een nieuwe huisarts kwam. Hij wilde me serieus nemen. Zoiets zet me aan het denken, want waarom bekruipt mij dan altijd het gevoel dat artsen me niet serieus nemen en al gelijk denken dat hypochondrie de oorzaak van (al) mijn klachten is? Hypochondrie is nogal nadrukkelijk aanwezig…