Wat ik leerde van onzichtbaar ziek zijn

De afgelopen vierenhalf jaar werkte ik niet en was (dus) voor anderen redelijk zichtbaar dat ik ziek was. Toch was ik onzichtbaar ziek. Je zag niks aan me. En dat begon al voor ik ziek thuis kwam te zitten. Tijd om eens op een rijtje te zetten wat ik leerde van onzichtbaar ziek zijn. Als…

Stap twee op weg naar vrijwilligerswerk én hoera

Een aantal weken geleden zette ik de eerste stappen op weg naar vrijwilligerswerk. Ik mailde mensen met de vraag of ik luisterboeken bij hen in kon spreken. Ik was aan het verkeerde adres, maar kreeg wél de juiste adressen. En dus was het tijd voor stap twee. Luisterboeken inspreken werd mijn grote droom Toen me…

De aller- allereerste stap op weg naar (vrijwilligers)werk

Een heel gewone wekelijkse therapiesessie nam ineens een onverwachte, spannende, maar heel erg leuke wending. Ik zette namelijk in die therapiesessie de aller- allereerste stap op weg naar vrijwilligerswerk. "En wanneer ga je weer aan het werk?" Eén van de doelen waar ik met mijn begeleider aan werk, is toewerken naar (betaalde) arbeid. Zo staat…

Moedeloosheid en de prijs achteraf

"Het moet de prijs wel waard zijn," zeg ik altijd. Ik doel dan op de prijs die dingen achteraf altijd blijken te kosten. Gezellig een dagje uit? Leuk, maar ik weet dat ik er achteraf een prijs van enorme vermoeidheid voor betaal. Die prijs moet het wel waard zijn. Ik doe dan ook alleen dingen…

Boekenpraat: Mijn leesliefde en mijn burn-out

Inmiddels schreef ik diverse blogs over mijn leesliefde, in verschillende leeftijds- en levensfases. Tijdens mijn periode als juf hield ik nog steeds van lezen en ik probeerde het ook bij de kinderen waar mogelijk te stimuleren. Maar toch kreeg mijn leesliefde het op een gegeven moment zwaar te verduren. Deze blog gaat over mijn leesliefde…

De tijd van verzuipen

De laatste tijd zag ik op Twitter regelmatig de kreet voorbijkomen dat bepaalde beroepsgroepen verzuipen. Die kreet snap ik en ik snap ook dat het over die beroepsgroepen gaat. Tegelijkertijd vraag ik me af: is het niet de tijd waarin we leven? Leven we niet in de tijd van verzuipen? De psycholoog en de huisarts…

De dagbesteding

"Zou dagbesteding niet wat voor je zijn?" vroeg mijn nieuwste psycholoog. Mijn hersenen begonnen direct overuren te draaien, ja-maartjes te verzinnen en vooral andere plannen te maken. Ik heb namelijk wel iets met de dagbesteding, maar dan niet op de manier die mijn psycholoog voorstelde. Mijn dagbesteding Met mijn dagbesteding is weinig mis, al zeg…

Juf en autisme: niet meer voor de klas

Sinds ik voor het eerst zelf naar school ging, wist ik het zeker: ik zou juf worden. Ik werd juf en ik vond het een prachtige baan. Mijn juffenhart heb ik ook nog steeds en daarom komt één van mijn psychologen nog regelmatig met het onderwijs als optie voor toekomstig werk. Maar ik kan niet…