Wie neemt mij (nog) serieus?

Afgelopen maandag kon je lezen dat ik bij een nieuwe huisarts kwam. Hij wilde me serieus nemen. Zoiets zet me aan het denken, want waarom bekruipt mij dan altijd het gevoel dat artsen me niet serieus nemen en al gelijk denken dat hypochondrie de oorzaak van (al) mijn klachten is? Hypochondrie is nogal nadrukkelijk aanwezig…

Zullen we het nog eens over wachtlijsten hebben?

Over wachtlijsten in de ggz heb ik al zo vreselijk veel geschreven dat het onmogelijk is om alle berichten weer aan te halen. De laatste stand van zaken was dat ik negen maanden op een wachtlijst stond en nog een jaar zou moeten wachten. Dat was ergens in augustus, dus het leek me de hoogste…

Ode aan mijn huisartsenpraktijk

Dat ik nogal regelmatig een bezoek breng aan de huisartsenpraktijk is inmiddels geen verrassing meer. Vandaag is het tijd om een ode te brengen aan de mensen die met engelengeduld keer op keer mijn paniek binnen de perken weten te houden. De doktersassistente Het begint allemaal bij de doktersassistente. Je weet wel, die ene die…

Komt een hypochonder in het ziekenhuis

Omdat er in de familie darmkanker voorkomt en ik eerder zelf een poliep in mijn darmen had, word ik onder controle gehouden. Dat staat verder los van mijn hypochondrie en is puur lichamelijk. Bij controles liet ik (heel bewust!) niet in de verwijzing opnemen dat ik ook een hypochonder ben. Recent beleefde ik mijn eerste…

Vakantiewerk – even huilen misschien?

Mijn hulpverleners hadden vakantie. Op de één of andere manier hadden mijn huisarts en psycholoog dat vrijwel tegelijk gepland. Die hebben dus blijkbaar mijn CAO niet goed gelezen. Hoe dan ook, er was even geen hulp beschikbaar. En dan? Vakantieplan Het idee dat er geen hulp beschikbaar is, kan bij mij al zorgen voor paniek.…