CAO voor hulpverleners

In de afgelopen jaren heb ik verschillende artsen en andere hulpverleners gezien, ondanks dat ik houd van een stukje continuïteit. Ik laat er eerst minstens een jaar overheen gaan voor ik de ander echt het achterste van mijn tong laat zien. Maar ja, wie garandeert dat diezelfde hulpverlener een jaar later nog steeds bij mij betrokken is? Door schade en schande weet ik inmiddels beter.

Soms ben ik net ‘lekker’ diep gegaan en is het daarna voor de hulpverlener vakantie. Voor ik dan weer zo diep ga als die keer daarvoor, duurt dat weer een paar sessies. Bovendien ben ik er heel goed in om júist als hulpverleners niet beschikbaar zijn hulp nodig te hebben. Alleen al het idee dat die hulp er even niet is, maakt me dan lichtelijk paniekerig. Wat als? En dan gaat ’t al mis.

Kijk, als ik degene was die de CAO voor hulpverleners moest schrijven, zou er niemand meer hulpverlener willen worden. Ik zou namelijk direct het volgende laten opnemen:

*Vakantie:
Hulpverleners dienen geen vakantiedagen op te nemen, tenzij in overleg met de cliënt. Als de vakanties tegelijk vallen, scheelt dat namelijk weer. Maar ja, laat ik nu de laatste jaren niet meer op vakantie zijn geweest. Arme hulpverleners…
*Zwangerschaps- en ouderschapsverlof:
In het geval van een vrouwelijke hulpverlener dient het kind gebaard te worden tussen twee consulten door. Uiteraard kan de nacht daar ook voor gebruikt worden. In geval van een mannelijke hulpverlener geldt dat zijn vrouw rekening dient te houden met de cliënt en dus ook gehouden is aan het baren tussen twee consulten door of in de nacht. Zwangerschaps-, partner- en ouderschapsverlof doen we natuurlijk niet aan.
*Pensioen:
Hulpverleners gaan door met het begeleiden van de cliënt tot de cliënt besluit dat de behandelrelatie beëindigd kan worden. Geen pensioen dus. (Hetzelfde geldt uiteraard voor ontslag.)
*Ziekte:
Hulpverleners dienen niet ziek te worden. Als ze dat wél worden, graag even uitzieken op een dag dat er niemand staat ingepland. Weekend ofzo.
*Overlijden:
Ja, eh. Ik eerst, alsjeblieft.

En ja, natuurlijk moest je hier een complete pot zout aan toevoegen, maar is dit niet wat stiekem alle cliënten diep in hun hart wensen? Zoals ik al schreef, raak ik soms al in paniek van het idee dat een hulpverlener niet beschikbaar is. Wat dan als het niet goed met me gaat? Ik weet dat er dan zoiets bestaat als vervangers, maar in het kader van eerst een jaartje de kat uit de boom kijken, kan ik daar niet zo heel veel mee. De laatste keer dat me een vervanger werd aangeboden, durfde ik niet. Ik kon toch niet tegen een ‘vreemde’ gaan zeggen dat het even niet zo goed ging en waarom? En nadat ik had geweigerd, had ik uiteraard direct spijt.

Er zit toch nog wel een kleine serieuze boodschap in dit verhaal. Ik denk namelijk dat het belangrijk is dat er voor iedereen een ‘noodoplossing’ is. In mijn geval is die ‘noodoplossing’ er. En gelukkig is de wetenschap dat die oplossing er is voor mij meestal al genoeg.

6 gedachtes over “CAO voor hulpverleners

  1. Zomaar van hulpverlener veranderen is inderdaad niet zo simpel. Mijn vorige therapeut belde me ineens om te zeggen dat ze me niet meer kon zien omwille van een burn-out (toch een klein beetje ironisch voor een hulpverlener die mensen helpt bij een goed evenwicht in hun leven). Het heeft toen even geduurd voor ik een nieuwe therapeut ben gaan zoeken. De laatste therapeut werd dan weer zwanger van een tweeling, maar gelukkig liep ons traject zowat af op het moment dat ze op bevallingsverlof zou gaan. Want zomaar een tijdje een vervanger, dat zag ik toch ook niet echt zitten.

    Like

    • Dat is heel vervelend ja, als het opeens stopt. Mijn eerste hulpverlener kreeg ontslag, waarna ik naar een vervanger moest. Die vertelde in het tweede gesprek dat hij een nieuwe baan had. Het voordeel was dat ik toen toch nog geen band had opgebouwd, maar het nadeel was dat ik toen definitief mijn vertrouwen in hulpverleners heb opgezegd. Daarna gebeurde nog een keer iets soortgelijks en besloot ik zelf die instelling dan te verlaten en over te stappen naar een vrijgevestigde praktijk. Dat voelde iets veiliger. Aan mijn huidige behandelaar vraag ik ongeveer maandelijks of hij een nieuwe baan heeft. Ik zal daar vast nog wel eens een blogje aan wijden ;).

      Liked by 1 persoon

  2. Addendum: wisselen van baan, ook binnen de instelling, moet overlegd worden met de cliënt. Dit dient ruim van te voren schriftelijk aangekondigd te worden, en de client kan ten allen tijde de toestemming in te trekken.

    Liked by 1 persoon

  3. De vele wisselingen in Hulpverlenersland vind ik erg herkenbaar, en ook zorgelijk en niet fijn. Het zal ook wel te maken hebben met de werkdruk, maar als cliënt kun je je best verloren voelen als iemand die je je vertrouwen gaf ineens afnokt.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.