Bevrijd!

Het was rond drie uur ’s nachts. Ik werd wakker van een geluid buiten. Ik keek hoe laat het was en zag dat ik nog heerlijk een paar uur zou kunnen slapen. Toen drong ineens tot me door wat er was gebeurd voor ik ging slapen. Ik was bevrijd. Met een blij hart ging ik opnieuw slapen. Waar ik vrij van was? Van heel veel leed.

De laatste handtekening

Na twee jaar in de ziektewet en de toekenning van een WIA-uitkering was het tijd om nu daadwerkelijk mijn werkgever te verlaten. Ik wist zelf al meer dan een jaar dat ik niet terug zou komen, maar het opstellen van de beëindigingsovereenkomst kon pas na twee jaar ziektewet.

Een onafhankelijke derde (een jurist) regelde de ‘onderhandelingen’ voor me en toen was er een overeenkomst waar ik volgens de jurist een handtekening onder kon zetten. Ik las het door en vond zelf ook dat ik kon tekenen. Ik vroeg de jurist om ervoor te zorgen dat er getekend kon worden zonder contact met mijn werkgever. Zo geschiedde. Op een morgen vond ik in mijn brievenbus de getekende beëindigingsovereenkomst. Er restte mij nog maar één ding: een laatste handtekening.

Een vreemde handtekening

Hoewel ik al jaren wist dat ik op een dag ander werk zou zoeken en dus op een dag mijn ontslag zou tekenen, had ik nooit gedacht dat het zou gaan zoals het nu ging. Ik had verwacht dat ik wat weemoedig zou zijn. Blij met een nieuwe baan die ik gevonden zou hebben, maar ook een beetje verdrietig omdat ik mijn huidige werkplek zou verlaten. Maar zo ging het niet, want daar zat ik dan, gewoon thuis aan mijn eettafel. In mijn eentje. Een memorabel moment. Niet omdat ik zo blij was met hoe alles gegaan was, maar wel omdat ik wist dat deze handtekening zo heel veel meer zou betekenen dan mijn instemming met het beëindigingscontract.

Deze handtekening betekent dat ik werkgerelateerde trauma’s kan gaan verwerken.

Ik vond het moment zó belangrijk dat ik het filmde. Het is bizar om het filmpje terug te zien. Ik teken met een grote glimlach mijn beëindigingscontract. Geen tranen. Alleen maar enórme opluchting.

Angstige missie

Vervolgens moest dat contract uiteraard nog wél getekend retour naar mijn werkgever. Ik durfde het document niet met de post te sturen, want ik was bang dat het dan zo’n verdwaald poststuk zou worden. Daarom bezorgde ik de envelop persoonlijk bij de secretaresse in de brievenbus. Ook dat gebeurde zonder tranen.

Maar het gebeurde wel met wild bonzend hart. Wat als ze me ziet? Wat als ze me iets vraagt? Wat als ik mijn werkgever tegenkom? En toch ging ik. Ik wachtte tot het donker was en ging met knikkende knieën op weg. Missie geslaagd. Ongezien belandde de brief waar hij zijn moest.

Op de terugweg werd ik duizelig. Heel even raakte ik in paniek. Ik zou toch niet flauw gaan vallen? Maar nee, ik wist al heel snel dat er niets aan de hand was. Of niets? Pure paniek, dát was er aan de hand. Maar ik had het gedaan! Ik had zélf dit contract weggebracht. Nu kon er niets meer fout gaan. Nu was het wachten tot de datum die in het contract stond zou aanbreken en ik écht vrij zou zijn van de plek waar ik trauma’s opliep.

Bevrijd!

Die nacht werd ik dus wakker en realiseerde ik me opeens dat ik nu vrij was. De in het contract genoemde datum is bij het verschijnen van deze blog verstreken. Ik ben vrij! Ik kan gaan werken aan trauma’s. Daar is nog veel in te doen, maar die ruimte komt er nu, omdat ik nu wettelijk gezien niet meer bang hoef te zijn. Ik ben ‘los’. Vrij.

Er is nog een enorme weg te gaan, maar dit voelt als een belangrijke stap. Ik hoop zó dat deze handtekening het begin is van het einde van mijn nachtmerries en angsten. Het hoeft namelijk niet meer. Ik ben vrij!

30 gedachten over “Bevrijd!

  1. Wow. Wat een onbeschrijfelijk gevoel moet dat zijn. Een officieel begin van de rest van je leven of zoiets. De zwart-op-witte zekerheid: dat nooit meer. Het feit dat je de weemoed overslaat, zegt genoeg. Ik ben blij voor jou. (Voor dat bevrijd zijn dan…)

    Like

  2. Wat fijn ! Ik wens je heel veel succes en sterkte met de verwerking, en hoop dat je snel nog vrijer zult zijn.

    Geliked door 1 persoon

  3. Heel fijn, dat je eindelijk een grote stap richting verwerken en vrijheid kunt maken. Waarschijnlijk gaat alles veel sneller en makkelijker als je denkt, omdat de druk weg is. Ik wens je heel veel succes!

    Like

    1. Het is heel gek hoe anders ik nu over straat loop. Ja, ik ben bang, maar toch anders, want ‘ze kunnen me niks meer maken.’

      Like

  4. Een afsluiting en een nieuw begin. Van harte gefeliciteerd met deze stap in je herstel! Enne… Dat feestje is je van harte gegund, maar misschien wil je dat liever uitstellen tot je dat weer met al je dierbaren kunt vieren. Misschien toch alvast een klein cadeautje voor jezelf kopen? Gewoon, om dit succes te vieren. Nieuw kleurboek ofzo 😉

    Like

    1. Nou, ik heb het bij slingers gehouden. Wil er geen al te groot feest van maken, voor ’t geval mensen dat op de verkeerde manier uit zouden leggen…

      Like

      1. Eehm… weg zijn bij een stomme baan is toch gewoon iets om te vieren? Ook als je nog geen nieuwe baan hebt. Kiezen voor jezelf is iets heel krachtigs, en dat mag je best vieren!

        Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.