Ongunstige uitlatingen

Na twee jaar in de ziektewet te hebben gezeten, was het tijd om mijn oude werkplek te verlaten. Jammer, zou je zeggen. Ja, zeker jammer. Maar vooral heel erg goed. Niet vanwege mijn geweldige collega’s, maar wel vanwege het trauma dat ik opliep op mijn werk.

Mijn ziekteperiode was moeilijk

Mijn twee jaar in de ziektewet waren pittig. Uiteraard in de eerste plaats omdat ik ziek was en genoeg had aan mijn bomvolle, chaotische, depressieve hoofd. Wat het allemaal nog een beetje pittiger maakte, was het feit dat de communicatie met mijn werkgever traumatisch voor me was.

Ik heb daar eerder over geschreven en ga dat nu niet herhalen, maar het komt erop neer dat er dingen zijn gezegd die me heel diep hebben geraakt en gekwetst. Zo diep dat ik er nachtmerries van had en heb en dat ik soms de straat niet op durf(de), vanwege de angst om mijn werkgever tegen te komen. De vaste lezers kennen het verhaal.

Trauma’s moet je verwerken

Trauma’s maken je doodmoe. Zowel lichamelijk als psychisch. Mijn trauma maakt me alert. Ik ben áltijd op mijn hoede. Is hier iemand voor wie ik bang ben? Kan ik hier in deze ruimte alles zeggen wat ik wil of loop ik het risico dat het bij mijn werkgever belandt? Met dat soort trauma’s kun je maar beter aan het werk gaan.

Dat deed ik dan ook en dat doe ik nog steeds. Regelmatig heb ik hele therapiesessies besteed aan dit trauma. Ook twee jaar later gaat er nog regelmatig een therapiesessie ‘verloren’ aan dit onderwerp. Dat wordt dan weer gevolgd door nachtmerries en angsten, maar op de lange termijn geeft het vaak wat rust.

Mag ik niet meer over mijn trauma praten?

In mijn mailbox belandde (via mijn tussenpersoon, een jurist) een beëindigingsovereenkomst. Daarin stond dat ik na twee jaar ziektewet mijn werkgever zou verlaten en in datzelfde document stonden allerlei afspraken en ‘voorwaarden’.
Eén van die afspraken bleef me bij: “Partijen zullen zich in de toekomst niet ongunstig over elkaar uitlaten.”

Ik raakte een beetje in paniek, alleen al van die zin. Ik moet mijn trauma toch verwerken? Hoe moet dat dan? Mag ik er niet meer over praten? Ik trok zelf al vrij snel een conclusie. Een conclusie die gedeeld werd door de mensen om me heen én door mijn psycholoog.

Ik laat me niet ongunstig uit

Ik heb af en toe geblogd over wat er tussen mijn werkgever en mij is gebeurd. Ik heb met hulpverleners, familie en vrienden besproken wat er gebeurd is. Is dat fout? Nee. Dat was en is nodig.

Wat ik niet heb gedaan is dit verhaal delen met collega’s en bijvoorbeeld leerlingen of hun ouders. Wat ik ook niet heb gedaan, is schelden. O, zeker wel hoor, in mijn hoofd. En zelfs dat eigenlijk nog weinig. Angst was altijd sterker dan woede. Ik heb nooit op straat of in een volle kamer gescholden op mijn werkgever. Nooit.

Heb ik herhaald wat hij heeft gezegd? Ja, dat heb ik gedeeld met een zeer selecte groep naasten, waarbij zelfs de mensen heel dichtbij niet allemaal (alles) weten wat er gebeurd is.
Hier op mijn blog deelde ik alleen wat me ‘veilig’ leek.
Heb ik aangegeven dat ik een trauma heb opgelopen? Ja.
Behoort dat tot de categorie ongunstige uitlatingen doen? Nee, volgens mij niet. Ik vertel wat er is gezegd. De feiten. Ik vertel wat dat met me heeft gedaan. Dat is iets anders dan schelden. En ook hiervan geldt: ik heb geprobeerd dit met zo min mogelijk mensen te delen die mijn werkgever persoonlijk kennen. Waarom? Omdat ik hem niet zwart wilde maken.

Dus ja, ik heb dat document getekend. Ein-de-lijk juridisch gezien los van de plek die traumatisch voor me werd.
Ga ik door het ondertekenen van dit document nooit meer bloggen over dit probleem? Ik hoop van niet, want dat zou betekenen dat het verwerkt is. Mijn bezoekersaantallen gaan trouwens altijd door het plafond als ik over mijn ex(!)-werkgever schrijf, dus ik denk dat ik een bestseller van het gebeuren moet maken. (Grapje mensen, grapje)
Erover praten als dat nodig is en er misschien over schrijven? Ja, dat blijf ik dus doen. Maar schelden? Nee, dat niet.

19 gedachten over “Ongunstige uitlatingen

  1. Je noemt sowieso de naam van je EX(!)-werkgever niet, dus dat scheelt. In mijn VSO stond ook zoiets. Dus als ik iemand wilde waarschuwen, dan liet ik mijn vriend mijn verhaal wel vertellen, haha.

    Like

  2. Of dat nu door het contract kwam of niet, ik vind dat je altijd heel zorgvuldig over je situatie schrijft, heel bedachtzaam, ook al moet het onwaarschijnlijk kolken van emoties. Ik heb daar heel veel bewondering en respect voor, dat dat kan. Het doet je torenhoog boven de hele janboel uitstijgen.

    Like

    1. Dankjewel. Deze reactie ontroert me. Ik probeer er ook echt zorgvuldig mee om te gaan, maar soms is dat heel, heel moeilijk.

      Geliked door 1 persoon

  3. Volgrns mij ga je juist om met de situatie. Je moet jezelf beschermen, en recht opeisen waar mogelijk. Dat kunnen ze je niet verbieden. En een psycholoog etc hebben een zwijgplicht! Dus ga gewoon zo door, en probeer gelukkig te worden. Overigens kun je die voorwaarde ook omgekeerd zien, als je ex-werkgever negatief over jou spreekt, kun je hem aanklagen! En dat is eigenlijk positief.

    Like

    1. Klopt; die voorwaarde geldt twee kanten op, maar van de andere kant ben ik niet zo bang dat het fout gaat;).

      Like

    1. Tja, dat is ook zo. Aan de andere kant weet natuurlijk iedereen die me in het offline leven kent over wie dit gaat. Dus daarom vind ik het lastig om hierin te zoeken naar wat wel en niet kan.

      Like

  4. Er zit een verschil tussen ‘School X heeft een zak van een directeur’ en ‘Mijn werk en de omstandigheden op de werkvloer hebben, in combinatie met mijn autisme, ervoor gezorgd dat ik nu ziek thuis zit’. En dat verschil weet je heel goed 😉

    Natuurlijk zit er een verschil tussen wat je bij een hulpverlener zegt of wat je hier online neerzet. Daar mag je huilen, schreeuwen, schelden en de directeur naar de maan wensen. Hier laat je wel wat emotie zien, maar je blijft altijd netjes, noemt geen namen en er is op geen enkele manier te achterhalen over welke school het gaat. Er zijn zo’n 6700 basisscholen in Nederland, dus er is echt niet zomaar te vinden dat dat jij bij School X gewerkt hebt.

    Enne… zolang je geen bom neer wil leggen op je oude school, mag je alles denken. Je gedachten zijn van jou.

    Like

    1. Dat van die bom hè, dat heb ik nooit overwogen. Ik geef toe dat ik wel een keer heb overwogen om een leuke spreuk op de muur te gaan plakken;). Ik ken het verschil inderdaad heel goed. Maar hier vind ik het soms lastig dat de mensen die me offline kennen natuurlijk heel goed weten over wie dit gaat. Ik probeer er dus echt voorzichtig mee te zijn.

      Like

      1. Ja, die mensen weten over wie het gaat. Dan nog zie ik jou niet zeggen ‘School X heeft een zak van een directeur’. Je maakt heel duidelijk dat jij en de directeur gewoon geen match waren, absoluut niet. En dat mag, je mag geen match zijn met iemand. En je mag iemand stom, onhandig of vervelend vinden omdat hij/zij niet met jou matcht. Dat is niet ‘je ongunstig uitlaten’, want die ander kan met Truus wel een goede match zijn. Hij is het alleen met jou niet.

        Like

  5. Ik vat ‘ongunstige uitlatingen doen’ op als: je mag niet roddelen, dus geen dingen verdraaien en geen ‘naming and shaming’ , dus volgens mij hoef je je wat dat betreft geen zorgen te maken hoor.

    Like

  6. Sommige stukjes worden nu eenmaal meer gelezen als………
    Niet bang dat hier mee gelezen wordt door ex-collega’s?
    En jij zegt helemaal niets verkeerds hier, integendeel.
    Van je afschrijven is zo fijn als dat kan.
    Ook al geef je je nooit helemaal.

    Like

    1. O ja, ik ben zeker wel bang dat er hier mee wordt gelezen door ex-collega’s. Van sommige mensen weet ik het, maar die kennen het verhaal. Als er meer zijn, weet ik dat niet. Ik kan me er ook (zeker nu ik officieel uit dienst ben) steeds minder druk om maken. Mijn off- en online wereld komen steeds meer samen en ik vind dat fijn.

      Like

  7. Het belangrijkste bewijs dat je je niet negatief uitlaat is wel dat je nooit namen noemt. Alleen mensen die jou heel goed kennen zullen misschien wat namen in kunnen vullen maar verder niemand. Dan kan dus al helemaal nooit de link gelegd worden naar jouw voormalige werkgever.

    Like

Reacties zijn gesloten.